• Eseutil με γραφικό περιβάλλον

    Το Eseutil είναι ένα ιδαίτερα χρήσιμο utility για τον Exchange, από την εποχή που αυτός παρουσιάστηκε. Η core αρχιτεκτονική των βάσεών του έχει παραμείνει πρακτικά η ίδια με το πέρασμα των χρόνων (με σαφείς βελτιώσεις, βέβαια, ανά έκδοση) κάνοντας έτσι το eseutil ένα "διαχρονικό" εργαλείο για περιπτώσεις troubleshooting. Το μόνο "κακό" είναι ότι ήταν και παραμένει ένα command-line εργαλείο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τους λάτρεις του πλήρους γραφικού περιβάλλοντος των Windows servers. Για όλους αυτούς λοιπόν, υπάρχει και μια GUI έκδοση του εργαλείου με την εύγλωττη ονομασία Eseutils GUI (προσοχή, είναι μόνο για Exchange Server 2007) την οποία μπορείτε να κατεβάσετε από εδώ: http://www.telnetport25.com/exchange-2007-downloads/198-eseutils-gui-version-12-exchange-2007.html. Το εργαλείο αυτό δεν προέρχεται από τη Microsoft και είναι φυσικά unsupported από αυτή, οπότε εδώ ισχύει το κλασικό "use it at your own risk".
  • Exchange 2010 - οφέλη σε πραγματικές συνθήκες παραγωγής

    Πολλές φορές η "μαρκετινίστικη" προσέγγιση της προβολής των προϊόντων της Microsoft αφήνει αδιάφορους (ή και εχθρικά κείμενους) τους άμεσα ενδιαφερόμενους. Έτσι και στην περίπτωση της νέας έκδοσης του Exchange, αρκετοί έσπευσαν να αμφισβητήσουν τα πραγματικά χρήσιμα χαρακτηριστικά του και την αξία αναβάθμισης σε αυτή την έκδοση, ειδικά για όσους ήδη είχαν κάνει deploy τον Exchange 2007. Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική και σε ένα σχετικό άρθρο που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο CIO.com φαίνεται πως τα νέα αυτά χαρακτηριστικά είναι τόσο σημαντικά που να δικαιολογούν την άμεση μετάβαση στον Exchange 2010, σε μια εταιρεία που ήδη είχε πρόσφατα επενδύσει στον 2007. Ως σημαντικότερα, αναφέρονται η χρήση των Database Availability Groups (DAGs), το ανανεωμένο Information Rights Management (IRM) framework για την αποφυγή διαρροής ευαίσθητων πληροφοριών, αλλά και η σημαντική μείωση των αναγκών σε disk I/O, που δίνει τη δυνατότητα χρήσης τοπικών δίσκων και κάνει τη χρήση πανάκριβων SAN λιγότερο επιτακτική. Το άρθρο θα το βρείτε εδώ: http://www.cio.com/article/506574/Exchange_2010_Five_Reasons_Why_I_m_Upgrading?page=2&taxonomyId=3000.
  • Graylisting στον Exchange Server 2007

    Η διαδικασία του graylisting είναι μια πολύ απλή μέθοδος αντιμετώπισης του μαζικού spam, βάσει της οποίας ένας mail server αρνείται να παραλάβει email από ένα αποστολέα που δε γνωρίζει, την πρώτη φορά που θα επιχειρηθεί να γίνει η σύνδεση. Ωστόσο, τη δεύτερη φορά που ο αποστέλλων server θα ξαναδοκιμάσει τη σύνδεση, αυτή θα γίνει αποδεκτή και η αποστολή θα γίνει κανονικά. Η μικρή (ανάλογα και με τις ρυθμίσεις, βέβαια) αυτή καθυστέρηση έχει ιδιαίτερο νόημα, αφού η πλειοψηφία των mail servers που αποστέλλουν spam δεν έχουν ρύθμιση επανάληψης της αποστολής προς ένα συγκεκριμένο παραλήπτη από τη στιγμή που η πρώτη σύνδεση αποτύχει, για λόγους ταχύτητας αποστολής.
    Για τον Exchange 2007 και μόνο, υπάρχει ένας greylisting agent υπό μορφή project σε C#, που μπορείτε να βρείτε εδώ: http://msdn.microsoft.com/en-us/library/bb402057.aspx. Το project αυτό απαιτεί την εγκατάσταση Visual Studio στον Edge Server και φυσικά compilation.
    Αν από την άλλη δεν έχετε πρόβλημα να εγκαταστήστε ένα unsupported 3rd-party tool στον internet-facing Exchange σας, υπάρχει και το JEP(S), το οποίο έχει και το επιπλέον πλεονέκτημα της λειτουργίας σε Exchange 2000/2003/2007 & 2010. Θα το βρείτε εδώ: http://www.proxmea.com/index.php?q=node/19

  • Notes from the field (part 1)

    Είσαι σε μια χαλαρή κατάσταση και θες να κάνεις μια απλή εγκατάσταση του SP3 για το Microsoft Exchange 2007. Δεν υπάρχει κάτι ιδιαίτερο, πλην του schema update που απαιτείται στην αρχή. Το udpate αυτό γίνεται είτε ξεχωριστά είτε μέσα από την πρώτη γραφική εγκατάσταση του SP3 στον Exchange που θα επιλεχθεί ως πρώτος. Ούτε σε cluster θα πει (ακόμα) ούτε σε κανένα mailbοx server με χιλιάδες mailboxes (ακόμα). Τι θα μπορούσε να πάει στραβά; Ως συνήθως... πολλά! Άλλα σχετίζονται με ιδιαιτερότητες του ίδιου του προϊόντος και άλλα με 3rd-party applications που συνδέονται με τον Exchange. Σε μια πολύ πρόσφατη τέτοια εγκατάσταση, συνέβη κάτι που μπορεί να επηρεάσει μόνο αυτούς που έχουν στήσει certification authority προκειμένου να υπογράφουν ψηφιακά οι χρήστες τα e-mails τους. Συγκεκριμένα, είναι ένα πρόβλημα που περιγράφεται στο http://msexchangeteam.com/archive/2010/07/09/455445.aspx και έχει να κάνει με ένα λάθος αριθμό version στο σχετικό ActiveX control του Exchange που μπερδεύει το OWA και κάνει το αρχείο να προσπαθεί να κατέβει κάθε φορά που κάνει login ο χρήστης. Στον ίδιο πελάτη, μετά την εγκατάσταση, ένα πρόγραμμα αρχειοθέτησης των παλιότερων e-mails έχασε ξαφνικά τις επιπλέον επιλογές που είχε προσθέσει στο OWA. Προφανώς κάποιες προσθήκες που είχαν γίνει στο IIS configuration του OWA, επανήλθαν στην αρχική κατάστασή τους. Ηθικό δίδαγμα: καμια εγκατάσταση δεν είναι τόσο άπλή όσο αρχικά φαίνεται και όσο και να έχεις προετοιμαστεί, πάντα θα υπάρχει κάποια custom κατάσταση που θα φέρει τα πάνω-κάτω.

  • Notes from the PKI field (part 1)

    Όταν είσαι στην ευχάριστη θέση να στήνεις ένα καινούργιο Certification Authority στα Windows 2008, δεν περνά απαρατήρητο το γεγονός ότι υπάρχει η δυνατότητα επιλογής του hash πρωτοκόλλου SHA2. Είναι νέο, ωραίο και (παρ' ότι δεν είναι η default επιλογή) σου κλείνει το μάτι να το χρησιμοποιήσεις. Υποκύπτεις, λοιπόν, στον πειρασμό και αντί για SHA256 επιλέγεις SHA2 κατά τη διάρκεια της εγκατάστασης. Όλα καλά και όλα ωραία, μέχρι να φτάσει η ώρα να εκδόσεις certificate σε λειτουργικά Windows Server 2003 ή Windows XP SP2. Εκεί είναι που ανακαλύπτεις το αναπάντεχο σφάλμα που πάει ως εξής: "Cannot find the requested object." Φυσικά δεν τίθεται θέμα χαμένου certificate ούτε κάποιου παρόμοιου σφάλματος. Απλά τα συγκεκριμένα λειτουργικά δεν υποστηρίζουν SHA2 CA implementations και η λύση φαίνεται να είναι το σχετικό hotfix που βρίσκεται εδώ: http://support.microsoft.com/kb/968730. Επιπλέον, τα ΧΡ SP3 υποστηρίζουν και όλες τις εκδοχές του SHA2, πλην της SHA224 (προσοχή σε αυτή τη λεπτομέρεια).