ewangelista.IT : porada

OpenOffice a wstążka

masakra — Thu, 06 Aug 2009 18:09:21 GMT

Tak sobie dziś czytałem na dobreprogramy.pl jak to użytkownicy Open Office nie chcą wstążki.

Dla tych co nie znają tematu powiem tyle, że programiści OO ogłosili już jakiś czas temu pracę nad prototypem nowego interfejsu użytkownika w swoim produkcie.

Tak wygląda aktualny Open Office:

Nowy interfejs miałby wyglądać tak:

A dla porównania – tak wygląda GUI w Microsoft Office 2007:

W czym problem?

Problemy jakie ja już zauważyłem są dwa.

Po pierwsze licencja (o czym pisał Jensen Harris) na używanie takiego interfejsu jest darmowa nawet w komercyjnych produktach, ale NIE dotyczy to produktów, które bezpośrednio konkurują z Microsoft Office. A ten jak widać konkuruje (albo przynajmniej się stara).

Po drugie słychać głosy użytkowników, że nie podoba im sie takie podejście. Zastanawiać się tylko można czy nie podoba im się tylko dlatego, że jest to podobne jak w Microsoft Office (a wiadomo, że Microsoft to zło – bez względu czy coś jest dobre dla użytkownika czy nie) czy może całkowicie nie są przekonani do wstążki.

Ale widziałem też wiele głosów wśród użytkowników OO, że jest to bardzo dobry krok ze strony ich programistów.

Nadal tylko ciekawią mnie kwestie licencyjne…

Mały tips przy okazji

W komentarzach do któregoś z tekstów (chyba na DP) pojawił się zarzut, że menu wstążkowe zajmuje bardzo dużo miejsca.

Ja nie narzekałem na to, ale ostatnio się dowiedziałem banalnej rzeczy o której nie miałem pojęcia (chyba aż wstyd się przyznać).

Otóż w Microsoft Office jeśli dwa razy klikniecie na górnej części wstążki (np. na “Home”):

to w efekcie tego cała wstążka zwinie się do pojedynczego paska.

Dzięki temu możecie zaoszczędzić sobie miejsce na ekranie jeśli np. piszecie duży dokument czy obrabiacie dużo danych w arkuszu. Przydaje się też czasem jak pokazujecie coś na rzutniku, który ma niższą rozdzielczość.

MTS 2009: Jak wyjść zadowolonym

masakra — Sat, 01 Aug 2009 06:32:09 GMT

Po konferencji TechReady pomyślałem, że przydałoby się powiedzieć Wam o tym jak być zadowolonym z konferencji Microsoft w Polsce – czyli Microsoft Technology Summit 2009.

W moim poście (który miałem napisać po powrocie z USA) uprzedził mnie Grzesiek Tworek. Rewelacyjnie opisał to na co powinniście zwrócić uwagę.

Pozwolę sobie tylko powtórzyć to co ja uważam za najważniejsze (i oczywiście zachęcam do przeczytania tego co Grzesiek napisał).

Moje Best Practices

A dlaczego niby mogę mieć rację? Bo miałem przyjemność brać już udział w wielu dużych konferencjach:

3x MIcrosoft Technology Summit (w Polsce)
2x TechEd Europe (w Barcelonie)
2x TechReady (w USA)

Na tej podstawie wyrobiłem sobie zdanie jak brać udział w takich konferencjach, żeby później nie narzekać na nie (co zdarzało mi się czasem) tylko wynieść z nich to co najlepsze.

Dobór sesji

Dobór sesji to faktycznie kluczowa sprawa. W końcu na konferencję idziemy głównie dla sesji i prelegentów.

I wiem jak strasznie ciężko się odzwyczaić od nawyków – czyli pójścia na sesje z tematu, który znamy i który chcemy pogłębić. Pewnie w 90% przypadków będziecie z tego średnio zadowoleni.

Staram się (już od Barcelony, a najbardziej teraz w USA) chodzić na sesje, z których wiem niezbyt wiele. Jestem z nich prawie zawsze zadowolony. Bo:

dowiaduję się czegoś nowego,
poszerzam swoją wiedzę ogólną,
mogę spojrzeć na coś więcej niż tylko to czym się zajmuję na codzień (lub zajmowałem w moim wypadku)
widzę trochę szerszą perspektywę rozwiązań (a nie tylko produktów)

Staram się też chodzić na sesje o poziomie 200 i 300. Przestałem się bać tych y poziomem 200.

Owszem jak pójdziecie na sesje 200 z tematu w którym jesteście specem, to na bank wyjdziecie niezadowoleni. Ale pójdźcie na sesję 200 z tematu Wam mało lub całkiem nieznanego. Zobaczycie różnicę.

Sesje a inne “ważne” rzeczy

Też łapałem się nie raz na tym, że na sesji odpalałem laptopa, czy wychodziłem z niej wcześniej – bo ciągle miałem przeczucie, że może przyszedł ważny mail, może coś się dzieje.

A przez to albo traciłem kontekst na sesji, albo po prostu traciłem całą sesję. A przecież idę na konferencję po to, żeby być skoncentrowanym, chłonąć wiedzę, zadać ciekawe pytania, wziąć udział w dyskusji.

Po to są konferencję. Bo inaczej czym różniłby się od obejrzenia webcastu czy przeczytania książki?

Przerwy

To jest coś co faktycznie mnie trochę boli na wszystkich konferencjach. Czyli to, że przerwy są relatywnie krótkie. W przerwach zawsze chciałoby się: zjeść, odpocząć, obejrzeć co jest poza sesjami, spotkać się ze znajomymi, podpytać o coś prelegenta.

I zawsze tego czasu jest za mało. Zawsze. Trochę ponaciskałem w tym roku na dziewczyny odpowiedzialne za ułożenie godzin MTS i udało się wydłużyć trochę przerwy. Wiem, że nadal będzie to mało, ale może choć trochę da Wam oddechu.

Wykorzystajcie dobrze przerwy. Jak? O tym pisał Grzesiek.

Jedzenie

Chyba nie chcielibyście wiedzieć co jest największym kosztem całego MTS? I jak to się ma do kosztów rzeczy “dodatkowych”: prelegentów, laboratoriów, strefy ATE – czyli klu tej konferencji.

Powiem tyle, że ja byłem mega zaskoczony. Ale widzę po prostu, że w PKiN (i Polsce ogólnie) chyba pewnych rzeczy nie przeskoczymy. O wielu aspektach pisał Grzesiek.

Ja dodam tylko tyle, że w tym roku znowu spróbujemy poprawić pewne rzeczy w tym zakresie. Mam nadzieję, że będzie lepiej.

Bo nadal w ankietach widzę więcej uwag dotyczących jedzenia niż tego co ja czy prelegenci powinniśmy poprawić jeśli chodzi o merytorykę czy inne ważne aspekty.

A co tam na MTS?

No ale pewnie i tak wszyscy czekają na najważniejsze rzeczy – czyli tematy i prelegentów. Mam nadzieję, że będziecie zadowoleni z tego co udało nam się dobrać dla Was w tym roku.

Nie wszystko jeszcze mam zamknięte, ale około 95-97% całości jest gotowe.

W ostatnich dniach również lista prelegentów mocno się wydłużyła. Zobaczyć też możecie już kilku prelegentów spoza Microsoft. Jeszcze kilku ich przybędzie w przyszłym tygodniu.

A po moim powrocie siadam od razu do zbudowania harmonogramu sesji. Większość tematów sesji również jest już gotowa.

Jedną rzecz, którą jeszcze chciałem dodać, o której źle napisał Grzesiek, ale tylko dlatego, że myślał, że będzie tak jak w zeszłym roku.

Chodzi o tłumaczenie obcojęzycznych sesji (a będzie ich całkiem sporo). W zeszłym roku dostępne było takie tłumaczenie. Przy rejestracji trzeba było zaznaczyć odpowiednią opcję (zrobiło to około 6% wszystkich ludzi), a na miejscu odebrać zestaw do tłumaczenia. Okazało się jednak, że wykorzystanie tych zestawów było znikome (około 1.5%). Postanowiliśmy więc, że w tym roku nie będziemy zapewniać tłumaczenia sesji obcojęzycznych.

I to tyle, jeśli chodzi o MTS. Na pewno będę miał dla Was więcej informacji jak tylko wrócę z urlopu i przygotuję harmonogram.

Do usłyszenia więc!

Nadal masz Windows 7 w wersji Beta?

masakra — Wed, 24 Jun 2009 10:40:34 GMT

Jeśli nadal korzystacie z Windows 7 w wersji Beta to koniecznie przeczytajcie to.

Być może jeszcze nie dotarły do Was informacje, że wersja Beta tego systemu od 1 lipca 2009 będzie się restartowała co 2 godziny. A jak zapewne wiecie – 1 lipca jest tuż tuż.

Jakie jest wyjście? Nadal do 15 sierpnia możecie pobrać Windows 7 w wersji RC. Po tym terminie nie będziecie już mogli pobrać tej wersji ze stron Microsoft.

Ja sam mam w planie w przyszłym tygodniu reinstalację systemu, bo też korzystam z wersji Beta (no może kilka numerków wyżej niż oficjalna beta, ale jednak nadal nie jest to RC).

Deployment Toolkit + artykuły na TechNet

masakra — Tue, 12 May 2009 20:07:15 GMT

Jak pewnie wiecie już jutro będzie Microsoft Technology Review, na którym dwie sesje będą dotyczyły Microsoft Deployment Toolkit.

Dla wszystkich nieobecnych mam dwie dobre wiadomości.

Po pierwsze sesje będą nagrywane (jak poprzednie).
A po drugie Nataniel Zieliński, który jutro pokaże Wam MDT napisał artykuł na ten temat, który dziś opublikowaliśmy na portalu TechNet.

Drobny dodatek na TechNet

Przy okazji tej informacji chciałem Wam dać znać, że uruchomiłem mały eksperyment na portalu TechNet.

Od artykułu Nataniela wszystkie artykuły polskich ekspertów będą miały dodatkowo możliwość ich pobrania w pliku PDF lub XPS.

Słyszałem od kilku osób, że bardzo to ułatwia czytanie i zbieranie artykułów, które można też sobie w rozsądny sposób wydrukować.

Więc przez najbliższy czas sprawdzimy na ile to się przyjmie – sprawdzę po prostu statystyki pobrań plików i zobaczymy ile osób z tego korzysta.

Mam nadzieję, że to Wam się przyda. Przyda się? :)

Problemy z kartą WiFi

masakra — Sun, 25 Jan 2009 15:19:07 GMT

Jak miałem przerwę w pisaniu to nic nie pisałem, a teraz jak siadłem do komputera to widzę, że post za postem będę produkował.

No ale podczas korzystania z Windows 7 pojawił mi się drobny problem, którego najpierw nie skojarzyłem. Ale jak już sobie przypomniałem w czym rzecz to naprawiłem go w minutę. A warto zostawić poradę i dla czytelników.

Problem i objawy

Otóż po zainstalowaniu Windows 7 i skonfigurowaniu sieci w pracy i w domu miałem taki objaw, że po zamknięciu komputera (czyli u mnie domyślnie uśpieniu go) i jego ponownym otwarciu coś mi się nie chciała sieć bezprzewodowa w domu podłączyć.

W pracy tego nie zauważałem, bo w zasadzie cały czas na kablu pracowałem, więc myślałem na początku, że to coś nie tak z moim routerem w domu.

Objawy były takie, że karta nagle jakby się wyłączała (po wybudzeniu komputera) i nie chciała znajdować sieci bezprzewodowych.

Przypomniałem sobie później dopiero o tym, że kartę WiFi można wyłączać dla oszczędzania energii. Dzieje się tak, bo po wprowadzeniu komputera w stan uśpienia karta może nadal pobierać energię (co na laptopach bywa zgubne) oczekując na “Wake on Lan” na przykład.

A Windows 7 z tego co widzę przy instalacji go na laptopie domyślnie ustawia takie właśnie wyłączanie karty WiFi.

Rozwiązanie

Rozwiązanie jest bananie proste, ale załączę 3 rysunki.

Najpierw musimy się dostać do Panelu Sterowania i Menadżera Urządzeń.

W Windows 7 jest to to tyle dobrze zorganizowane, że w prawym górnym rogu Panelu Sterowania mamy wyszukiwarkę. Wystarczy wpisać interesujące nam opcje, a Windows 7 podpowie nam co możemy znaleźć w panelu.

W Windows Vista zazwyczaj od razu przełączałem widok Panelu Sterowania na klasyczny, bo w tym Visty nie mogłem za Chiny Ludowe znaleźć niektórych opcji.

Teraz jest to o tyle łatwiejsze, że wpisuje 1-2 słowa i wiem gdzie co znajdę. Super.

Drugi krok to znalezienie na liście urządzeń naszej karty WiFi.

Wystarczy teraz prawym klawiszem wybrać “Właściwości” i dostaniemy ekran jak poniżej:

Na nim przechodzimy do zakładki “Power Management” i odznaczamy pole przy pierwszej (zaznaczonej na rysunku) opcji.

I to wszystko :) Od tej pory sieć działa u mnie OK i zawsze po wybudzeniu komputera jest gotowa.

Wskazówki do klastrowania Hyper-V

masakra — Tue, 16 Dec 2008 01:09:36 GMT

Podczas mojej prezentacji na ITAD w Gdańsku mówiłem o wirtualizacji – jej podstawach.

I jak zawsze przy okazji moich prezentacji z tego tematu – niezmiennie mówię, że tam gdzie korzystamy z wielkich plusów wirtualizacji MUSIMY pamiętać o klastrowaniu hostów.

Chłopaki z US opublikowali kilka ciekawych dokumentów w tym temacie – zachęcam do przeczytania jeśli planujecie (lub już macie) środowisko wirtualne u siebie w firmie.

Wszystkie te dokumenty dotyczą sytuacji kiedy wszystkie node’y (poszczególne węzły klastra) działają w oparciu o Hyper-V.

Dlaczego Vista tak długo startuje?

masakra — Fri, 22 Aug 2008 15:42:02 GMT

Miałem o tym napisać tuż po poście o projekcie Mojave (swoją drogą to pojawiła się już strona informacyjna na ten temat), ale tak jakoś zeszło, że zapomniałem – a odnalazłem dziś wersję roboczą tego wpisu.

Czasami słyszę też od różnych ludzi, że ich Vista bardzo długo się ładuje i trwa to o wiele dłużej niż przy kochanym XP.

Wiele tego typu sytuacji powodowanych jest przez aplikacje firm trzecich. Firmy te tak piszą swoje aplikacje, aby po instalacji wrzucały się one jako startujące razem z systemem.

I naprawdę czasem można się przerazić ile tych aplikacji po pewnym czasie mamy w trybie “uruchamianie ze startem systemu”.

Jak to było u mnie?

Sami zresztą zobaczcie co ja u siebie na komputerze znalazłem po jakimś czasie używania Windows Vista i instalowania różnego rodzaju oprogramowania firm trzecich.

Te wszystkie aplikacje, które są na liście (a lista jest jeszcze dłuższa jak widać po pasku przewijania) próbowały się kiedyś uruchamiać razem ze startem komputera.

I czy na pewno potrzebujemy żeby one wszystkie uruchamiały się na starcie? Przecież każdy taki program zabiera zasoby z naszego RAMu i procesora, a dodatkowo powoduje, że system uruchamia się odpowiednio dłużej.

A później się okazuje, że ludzie winią Vistę za tak długie uruchamianie się...

Jak to naprawić?

Sprawa jest banalna. Wystarczy wybrać Start > Uruchom i wpisać msconfig.exe

W otworzonym oknie należy wybrać zakładkę “Startup” i poodznaczać wszystkie checkboxy przy programach, które uznacie, że wcale nie są Wam potrzebne przy starcie komputera.

Nie odznaczajcie tylko ważnych aplikacji (jak programy antywirusowe, itp.)

Po restarcie sami zobaczycie, że system potrafi się uruchomić żwawiej, a na dodatek później mniej zasobów jest pochłanianych przez te programy.

A przecież zawsze możemy je uruchomić w dowolnej chwili.

Masz VMWare ESX 3.5 Update 2?

masakra — Tue, 12 Aug 2008 12:07:07 GMT

Australijczycy dziś wstali jak zawsze 10 godzin przed nami i Ci, którzy w swojej infrastrukturze korzystają z produktów wirtualizacji firmy VMWare (a konkretniej z ESX 3.5 Update 2) zobaczyli problem na swoich maszynach.

Więc wspominam o tym zanim Wy znajdziecie podobny problem w swojej infrastukturze. Bo zdaję sobię też sprawę z tego, że wirtualizacja serwerowa to na razie domena VMWare i wiele osób, które czyta mojego bloga ma ESXa w swojej infrastrukturze.

Dziś pojawił się post na forum społeczności VMWare pt. “BIG bug in ESX 3.5 Update 2 - If you're using 3.5u2 read this now! - A general system error occurred: Internal Error.”

W poście tym użytkownicy zaczęli pisać o tym, że dziś (12 sierpnia) nie mogli uruchomić żadnej maszyny wirtualnej ani przenieść jej korzystając z VMotion (maszyny, które działały nie wykazywały problemów).

Okazało się, że takich uwag i telefonów do supportu VMWare jest coraz więcej (plus jeszcze zaczęła się budzić Europa, a za jakiś czas wstaną też Amerykanie).

Problem jest z licencjami, które z niewiadomych na razie powodów wygasają 12 sierpnia.

Ludzie próbowali różnych rzeczy (w tym downgrade’u serwera licencji, itp.), ale na razie jedyne co skutkuje to podobno zmiana czasu na hoście oraz na systemach gościach. Czas trzeba zmienić na coś przed 12 sierpnia.

Pamiętajcie tylko o skutkach takiego działania – zmiana czasu nie zawsze jest możliwa ze względu na politykę i polisy firmy, a czasem po prostu na ewentualne problemy w domenie jakie mogą wystąpić (np. związane z Kerberosem).

Zespół VMWare na razie napisał:

Dear VMware customers,
We are actively working on rootcausing the problem. Once we know the appropriate action to take here, we’ll provide an update.
Apologies for any inconvenience.
The ESX Product Team

Tak więc użytkownikom serwerów opartych o ESX 3.5 Update 2 proponuję zacząć śledzić komunikaty na forum VMWare lub na ich stronie oficjalnej.

Po szczegóły odsyłam do wspomnianego już wcześniej posta.

Aktualizacja: 2008.08.12 12:30

Pojawiła się kolejna informacja od zespołu VMWare, że faktycznie wykryli problem i szykują poprawki w tym temacie – będą dostępne w ciągu 36 godzin.

Na razie sugerują wstrzymać się z jakimkolwiek działaniem (zwłaszcza aktualizacją do ESX 3.5 U2) i w miarę możliwości nie wyłączać i nie przenosić maszyn wirtualnych.

VM Additions i Server Core

masakra — Tue, 29 Jul 2008 16:26:59 GMT

W ostatnich dniach dosyć mocno męczę zarówno Virtual PC jak i na nim instalacje Windows Server 2008 w wersji Core.

Efekty pewnie zobaczycie już niedługo w serii krótkich, 10 minutowych webcastów właśnie na temat Server Core :)

Ale strasznie denerwujące było dla mnie to, że w zainstalowanym już Server Core nie mogłem zainstalować VM Additions. Po prostu instalator niby startował, ale pod koniec instalacji mówił, że ma problem, ale nie koniecznie wiedziałem jaki.

Co to VM Additions?

Pakiet Virtual Machine Additions to coś co powinniście zainstalować zawsze po skonfigurowaniu Waszego systemu gościa (wystarczy wcisnąć prawy ALT oraz literę “I”).

Dodatek ten pomaga usprawnić działanie systemów gości w Virtual PC (lub Virtual Server 2005). To co konkretnie dostaniemy to:

Integrację wskaźnika myszy (tego mi brakowało najbardziej)
Funkcję Drag&Drop
Tworzenie folderów sieciowych
Współdzielenie schowka
Zwiększona wydajność systemu gościa
Synchronizacja czasu

I tak jak pisałem najbardziej brakowało mi tej integracji. Bez niej po wejściu kursorem do maszyny wirtualnej gość przejmował mysz i jeśli chcieliśmy opuścić maszynę wirtualną musieliśmy klikać dodatkowo prawy ALT. Z dodatkiem VM Additions nie musimy już tego robić.

Jak rozwiązałem problem?

Otóż po rozejrzeniu się po internecie okazało się, że problemem jest karta dźwiękowa.

Chodzi o to, że w domyślnej konfiguracji maszyny wirtualnej zaznacza nam się opcja “Enable sound card”.

A Server Core nie wspiera kart dźwiękowych i w tym leży problem. Żeby problem rozwiązać wystarczy zatrzymać maszynę z Server Core i odznaczyć odpowiednią opcję w konfiguracji maszyny (jak na zdjęciu poniżej).

Po takiej zmianie uruchamiamy ponownie maszynę wirtualną i postępujemy tak jak przy klasycznej instalacji VM Additions.

Od tej pory wszystko powinno działać OK – a przynajmniej u mnie tak było.

Więc wpis zostawiam dla tych, którzy szukaliby również rozwiązania tego problemu.

Windows Vista u 180 milionów ludzi

masakra — Tue, 22 Jul 2008 12:28:13 GMT

Przy okazji publikacji przez Microsoft wyników za 4 kwartał, które notabene są moim zdaniem imponujące – 60 miliardów dolarów dochodu (i przy tym 18% wzrost w stosunku do zeszłego roku), pojawiła się też ciekawa informacja.

Otóż:

This fiscal year marked the launch of Microsoft’s flagship server products: Windows Server 2008, SQL Server 2008 and Visual Studio 2008. Revenue growth was primarily driven by continued customer demand for all products, including Windows Vista, which has sold over 180 million licenses since launch, the 2007 Microsoft Office system, server software, and Xbox 360 consoles and games.

Co oznacza, że na całym świecie już ponad 180 milionów ludzi korzysta z systemu Windows Vista. Całkiem imponujący wynik.

Ja już kiedyś pisałem, że jestem bardzo zadowolony z tego systemu i nadal podtrzymuje to zdanie. Może faktycznie na starszych maszynach ciężko zauważyć skok jakości, ale już na sprzęcie sprzed roku czy dwóch od razu widać zauważalne różnice.

Ale często się zdarza, że narzekamy na różne rzeczy, które dzieją się z naszym komputerem. I podobnie bywa ze mną czy ludźmi w Microsoft – potrafią nas czasem denerwować “nasze” produkty.

Najczęściej wtedy złość wyładowujemy mówiąc np. “No nie mogę już z tą Vistą – co chwila mam problem z kartą sieciową czy hubem USB” – ile razy czasem słyszałem takie teksty czy to w Microsoft czy też np. siedząc i czekając na prezentację (kiedy ludzie siedzieli obok i nie wiedzieli że akurat siedzi koło nich ktoś z Microsoft).

Ale do rzeczy!

To na co chciałem zwrócić uwagę przy korzystaniu z systemu Windows Vista – zwłaszcza jeśli zainstalowaliśmy go tuż po tym jak się pojawił – to aktualizacja sterowników do urządzeń.

Często zapominamy o czymś takim, a bywa to naprawdę krytyczne dla poprawy zadowolenia z tego systemu.

Wynika to z faktu, że kiedy Vista wchodziła na rynek wielu producentów urządzeń nie miało sterowników do niej albo były one kiepskiej jakości.

Ja do dziś pamiętam jak na pewnym spotkaniu ze Stevem Balmerem (nie pracowałem wtedy jeszcze w Microsoft) na pytanie zadane mu o to co zmieniłby w Viście gdyby mógł cofnąć czas – powiedział, że na pewno dałby dużo wcześniej do niej dostęp producentom sprzętu, aby mogli przygotować sterowniki.

Bo było i jest to coś, co ma duży wpływ na działanie systemu. No ale jak poprawić to w takim razie?

Jak aktualizować?

Aktualizacja jest banalna – wpiszcie w okienku wyszukiwania (dostępnym po naciśnięciu przycisku Vista lub klawisza Windows na klawiaturze) słowa “Device Manager” lub “Menadżer urządzeń” w polskiej wersji. Swoją drogą to chyba jeden z moich ulubionych gadżetów w Viście – pasek wyszukiwania (teraz programy uruchamiam już tylko tak – pisząc np. “Word” a nie szukając po menu gdzie on jest).

Po otwarciu się menadżera urządzeń trzeba teraz tylko wybierać poszczególne urządzenia i po kliknięciu na nie prawym klawiszem wybrać z menu opcję “Update Driver Software” (lub po polsku “Aktualizuj sterowniki”).

Wystarczy wybrać aktualizację automatyczną, a nasza Vista połączy się z serwerami Microsoft i znajdzie najnowsze sterowniki zatwierdzone przez Microsoft jako działające na Viście.

Naprawdę nic więcej nie trzeba robić, a efekty mogą Was bardzo pozytywnie zaskoczyć.

Sami sprawdźcie ile aktualizacji sterowników Vista Wam znajdzie do Waszego sprzetu – zobaczycie ile sterowników zostało zaktualizowanych i o ile lepiej będzie Wam Vista działała.

Co u mnie się poprawiło?

Ja miałem jakiś czas temu problemy z podłączaniem dysków zewnętrznych na USB. Zdarzało się dosyć często, że dysk się “odpinał” od komputera. Było to denerwujące jak kopiowałem na przykład spore pliki z sieci.

Od czasu jak zaktualizowałem sterowniki (jak na rysunku poniżej) to problemy zniknęły.

Także raz jeszcze bardzo zachęcam do sprawdzenia u siebie aktualności sterowników do Waszych urządzeń. Zajmuje to chwilę (kilka kliknięć), a jestem prawie pewien że zobaczycie różnice i będziecie zadowoleni.

Wyrzuciliśmy NET SEND z Visty

masakra — Wed, 25 Jun 2008 15:53:44 GMT

Dziś na wewnętrzną (polską) grupę techniczną ktoś wysłał maila z pytaniem gdzie się podziało stare dobre NET SEND, dzięki któremu można było wysłać komunikat do grupy ludzi (klientów sieci).

I powiem Wam, że sam się zdziwiłem, bo nie miałem pojęcia że to usunęliśmy z Visty, ale tak faktycznie jest.

Co nam więc zostaje w takim wypadku do informowania szerokiego grona ludzi prostym komunikatem?

Jest sobie coś co nazywa się msg i jest używane do wysyłania wiadomości do użytkowników usług terminalowych.

Ale w prosty sposób można wysłać komunikat nie koniecznie tylko do tych, którzy korzystają z usług terminalowych.

Wszystko ładnie i w przykładach opisane jest na stronie Bazy Wiedzy.

Mam nadzieję, że przyda się komuś kto będzie próbował wykorzystać stare net send.

Hyper-V i procesory

masakra — Wed, 27 Feb 2008 15:07:59 GMT

Dokończę może temat działania Hyper-V na laptopie, ale tym razem w kontekście samych procesorów.

Bo to faktycznie może być problem dla osoby, która nie ma pojęcia o procesorach (ja bym powiedział, że jestem w tym amatorem), a chciałaby uzyskać prostą odpowiedź na pytanie "Czy mój procesor się nadaje?".

Przypomnę więc, że zasady są jasne - aby skorzystać z Hyper-V konieczne będzie (w sumie tak jak i na serwerze) posiadanie sprzętowego wsparcia dla wirtualizacji.

Przekłada się to na:

posiadanie procesora Intel VT lub AMD Pacifica
procesor musi być 64-bitowy
włączona w BIOSie wirtualizacja
włączona w BIOSie funkcja "data execution protection" (Intel XD bit lub AMD NX bit).

I te 4 punkty są wymagane żeby Hyper-V zadziałało. No, ale teraz co to wszystko oznacza.

Co z tymi procesorami?

Zarówno Intel jak i AMD wypuściło na rynek procesory, które sprzętowo wspierają wirtualizację. I tak Intel nazwał tą technologię VT a AMD wybrało nazwę kodową Pacifica.

Co nie znaczy, że należy szukać procesorów o takich nazwach (tak jak Intel Core 2 Duo czy Intel Celeron czy AMD Operton), a tylko tyle, że dany procesor powinien mieć oznaczenie że ma/wspiera VT lub Pacifica.

Dzięki Filipowi, koledze z pracy, dotarłem do bardzo ciekawej i wygodnej strony Intela, gdzie w jednym miejscu zebrane są procesory wydane przez tą firmę, podzielone na typy procesorów i wprost pokazujące czy jest obsługiwana wirtualizacja.

Zaraz wrócę do Intela, natomiast muszę przyznać, że wczoraj spędziłem trochę czasu na szukaniu podobnych informacji na stronach AMD i niestety ich nie znalazłem.

Ludzie na ich firmowym forum nie potrafili wprost odpowiedzieć czy mają podobną listę z porównaniem, ani czy w ogóle istnieje jakaś zbiorcza lista procesorów wspierających wirtualizację. Jeśli czyta mnie ktoś z polskiego AMD to może odezwie się i sprostuje te informacje.

Sprawdźmy mój laptop

Wracając do Intela. Żeby sprawdzić czy nas procesor obsłuży Hyper-V należy sprawdzić jaki procesor mamy w laptopie.

Ja mam Della D820, na którym działa sobie Vista (z Service Pack 1 oczywiście) i teoretycznie mam naklejkę "Intel Centrino Duo", co mogłoby sugerować że taki mam typ procesora.

Ale żeby dokładnie sprawdzić jaki mam procesor skorzystam z Panelu sterowania w którym trzeba wybrać "System" i pokaże nam się okienko jak poniżej (nie mam niestety pod ręką XP żeby zrobić podobny zrzut ekranu):

To nam mówi jaki typ i model procesora posiadamy - w moim wypadku jest to typ Intel Core 2 Duo i model T7400.

Teraz przechodzimy na wspomnianą wcześniej stronę i z menu wybieramy najpierw typ procesora jaki posiadamy (czyli u mnie "Intel Core 2 Duo").

I teraz już tylko na liście szukamy naszego modelu procesora (czyli u mnie "T7400").

Jak już go znajdziemy to musimy sprawdzić 3 kluczowe kolumny w tym zestawieniu (które zaznaczyłem poniżej na zielono), czyli:

Intel Virtualization Technology (Intel VT)
Intel 64
Execute Disable Bit

W moim wypadku wygląda to tak:

Jak więc widać z procesorem mam już z górki, pozostaje jeszcze kwestia sprawdzenia czy BIOS naszego komputera sobie poradzi.

Z tym akurat jest mniejszy problem, bo jak BIOS nie da rady, to zawsze można poszukać czy nie ma nowszej wersji do pobrania i wgrania. Jest to chyba dużo łatwiejsze niż wymiana procesora.

Co w BIOSie trzeba sprawdzić? Trzeba poszukać dwóch opcji - włączenia wirtualizacji oraz właczenia "Execute Disable Bit".

Niestety każdy BIOS ma to w innym miejscu, więc musicie już poszukać na własną rękę. Może tylko zasugeruję, że druga opcja powinna być gdzieś w sekcji "Security" (choć nie musi).

Podsumowanie

Mam nadzieję, że teraz po pokazaniu tego na moim przykładzie i podaniu Wam linka do strony Intela (żałuję tylko, że nie udało mi się znaleźć podobnej listy dla AMD) będzie Wam łatwiej sprawdzić czy Wasz laptop poradzi sobie z Hyper-V.

Wiecie też, czego ewentualnie szukać gdybyście chcieli kupować nowy laptop, który chcielibyście wykorzystywać z tą technologią.

Powodzenia w wirtualizacji! Ja swoją przygodę z Hyper-V na laptopie zacznę pod koniec marca. Pewnie wtedy znowu opowiem jak było.

Hyper-V na laptopie

masakra — Tue, 26 Feb 2008 02:33:00 GMT

Zapewne spora grupa osób korzysta z wirtualizacji na swoich laptopach.

Domyślam się, że najlepiej znacie produkt Virtual PC 2007, bo po pierwsze jest już na rynku od dawna.

Po drugie jednak jest to środowisko, które od zawsze było dedykowane do zastosowań testowych na maszynach desktopowych/laptopach. Wygodne w instalacji, do tego proste ale bardzo użyteczne funkcje typu Copy&Paste między hostem a maszyną, itp.

Chciałbym dziś przekazać Wam kilka wskazówek dotyczących konfiguracji laptopa do działania z platformą Hyper-V.

Bo po pojawieniu się Hyper-V w Windows Server 2008 wiele osób zastanawiało się, czy nie przesiąść się na maszyny wirtualne uruchamiane właśnie w tym systemie i tej technologii na swoich laptopach.

Pytań tego typu pojawiło się też już kilka na forum WSS.pl, a pewnie będzie ich coraz więcej w związku z upowszechnianiem się Windows Server 2008.

Dlatego właśnie warto dowiedzieć się jak skonfigurować wszystko, aby działanie wirtualizacji było naprawdę wydajne, ale też żebyście wiedzieli jakie z tym będą się wiązały ograniczenia.

Wszystkie poniższe uwagi powstały na podstawie sesji o wirtualizacji z TechReady oraz rozmów z Product Managerami właśnie od Hyper-V. Czyli źródło informacji z samego środka :)

Wymagania

Aby skorzystać z Hyper-V konieczne będzie (w sumie tak jak i na serwerze) posiadanie sprzętowego wsparcia dla wirtualizacji.

Przekłada się to na:

posiadanie procesora Intel VT lub AMD Pacifica - najlepiej sprawdzić w specyfikacji Waszego procesora czy jest tym obsługującym wirtualizację
procesor musi być 64-bitowy - to również jest do sprawdzenia w specyfikacji procesora
włączona w BIOSie wirtualizacja
włączona w BIOSie funkcja "data execution protection" (Intel XD bit lub AMD NX bit).

Wady

I tu właśnie przechodzę do sedna. Hyper-V nie był nigdy projektowany do działania na laptopach, ani do typowego zastosowania w szybkich testach. Był projektowany do wysokowydajnych maszyn działających głównie w środowisku produkcyjnym. W związku z tym nie należy oczekiwać, że będzie działało super wydajnie na laptopie. I nie należy na tej podstawie podejmować decyzji związanych np. z wdrożeniem Hyper-V na serwerach.

Wydaje się, że dużą wadą Hyper-V działającym na laptopie będzie brak możliwości usypiania i hibernowania systemu (sleep & hibernate) - związane jest to z samą architekturą Hyper-V.

Hyper-V nie posiada również wsparcia dla łączności bezprzewodowej.

Przy korzystaniu ze stacji dokujących do laptopa konieczne będzie włączanie/wyłączanie systemu - i to przed wpięciem/wypięciem z takiej stacji dokującej. Czyli po prostu niemożliwe będzie zwykłe usuwanie laptopa na żywo z takiej stacji.

Nie da się również korzystać z dynamicznie wpinanych urządzeń w "media bay".

I to tyle jeśli chodzi o wady.

Sugestie

Natomiast z sugestii - bardzo ważny jest podział dysku/dysków na partycje. Ale o tym już za chwilę.

Najlepsze dyski to oczywiście jak najszybsze krążki - czyli 7200 rpm, ale 5400 rpm też jest wartością akceptowalną.

Do korzystania z maszyn wirtualnych najlepiej mieć pod ręką dosyć sporą ilość RAMu - ja w swoim laptopie mam 4GB i niestety czasem i to jest mało. Ale myślę, że 2 GB RAMu też będzie ilością rozsądną.

W kontekście pamięci trzeba też pamiętać, że karty graficzne nie posiadające własnej pamięci będą korzystały z naszego RAMu - co za tym idzie - będzie go oczywiście odpowiednio mniej.

Reszta rzeczy - jak typ procesora, prędkość procesora, karta grafiki, karta sieciowa - jest mniej istotna w tym wypadku.

Konfiguracja dysków

Bardzo ważną kwestią jest odpowiednia konfiguracja dysków.

Dopytałem o zalecaną konfigurację dysków i myślę, że wszystko najlepiej pokazuje poniższy rysunek.

Jak widać jest to kwestia użycia dwóch osobnych dysków (najlepiej obu wewnętrznych, ale wersje USB 2.0 czy Firewire też są OK) - jednego do zainstalowania systemów operacyjnych, a drugiego do przechowywania maszyn oraz obrazów ISO.

Dysk z systemami sugeruję podzielić na dwie partycje z systemami, na których będziemy pracować. Na jednej z nich będzie Windows Vista do codziennej pracy, a na drugiej Windows Server 2008 x64 do korzystania z maszyn wirtualnych.

Drugi dysk również proponuję podzielić na dwie partycję. Jedną przeznaczyć na obrazy ISO zwirtualizowanych systemów - tak, aby wersje instalacyjne mieć zawsze pod ręką (i nie korzystać z płyt CD/DVD). Drugą natomiast przeznaczyć w całości na działające maszyny wirtualne.

Konfiguracja ta była dopasowana na podstawie realnych doświadczeń z Hyper-V w grupie produktowej.

Podsumowanie

Mam nadzieję, że tym wpisem pomogłem Wam choć trochę zadecydować jak używać (i czy wogóle) używać Hyper-V na laptopie.

Ja osobiście miałem podobne dylematy, ale po doprecyzowaniu tego, na podstawie powyższych uwag, zdecydowałem się, że po gorączce premierowej - tak właśnie skonfiguruję swojego drugiego laptopa do prezentacji.

A może Wy macie jakieś własne uwagi i przemyślenia co do konfiguracji laptopa pod maszyny wirtualne? Zachęcam do zostawienia tej informacji w komentarzach.

Aktualizacja: Uzupełniłem ten wpis o dodatkowy pt. "Hyper-V i procesory" w którym trochę szerzej wyjaśniłem jak sprawdzić czy nasz procesor da radę zmierzyć się z Hyper-V.

Automatyczne reskalowanie załączników w Outlook 2007

masakra — Tue, 24 Jul 2007 16:50:00 GMT

Wczoraj potrzebowałem szybko wysłać kilka zdjęć mailem, ale oczywiście miałem je w dużej rozdzielczości, a przecież nie będę pchał kilku plików po 5MB przez sieć. I jakoś od czasów Outlooka 2003 nie miałem takiej potrzeby więc nie doszukiwałem się szybkiej opcji reskalowania załączanych zdjęć.

Ale jak przyszło co do czego to po prostu za Chiny Ludowe nie mogłem się doszukać tej opcji w nowym Outlooku 2007. Na szczęście udało mi się to znaleźć, a dla Was w związku z tym będzie mała porada jak to zrobić - z obrazkami oczywiście. Swoją drogą to mam nadzieję że takich porad z czasem będzie się pojawiało trochę na tym blogu.

Niestety (albo stety) mam Outlooka w wersji angielskiej więc takie też będą screenshoty, ale to chyba żaden problem.

Przy wysyłce robimy standardowo, czyli załączamy plik ("Attach File"):

Wybieramy plik:

I teraz zaczyna się najlepsze... Jak już mamy wrzucony obrazek do maila (możemy to też robić klasycznie przez drag & drop) to szukamy myszką malutkiej strzałki przy ribbonie (wstążce):

Po jej kliknięciu powinien nam się otworzyć boczny pasek z opcjami, które nas najbardziej interesują.

I oczywiście to tutaj wybieramy jak duże mają być załączane obrazki. Proponuję też zaznaczyć na dole checkbox ("Show when attaching files"), wtedy przy każdym dorzucanym obrazku do maila będzie nam się otwierało to boczne menu.

Mam nadzieję, że przyda się to Wam w codziennym przesyłaniu zdjęć, do których nie ma sensu odpalać programu graficznego tylko po to, żeby przeskalować zdjęcia. A i tak najczęściej wysyła się takie obrazki - w kilku (tutaj trzech) standardowych rozdzielczościach.

A wy już znaleźliście taką opcję wcześniej?