PFE'nin Not Defteri

Bit Pazarı Vol1: Microsoft Press den Ücretsiz Ebooklar

2012-07-21T09:16:16Z

Aşağıdaki ebook ların tamamı ücretsiz erişilebilir durumda. Eee ne bekliyorsunuz :) şimdi download zamanı.

Windows 8 Sinemalarda!

2012-07-21T07:41:07Z

Windows 8 işletim sisteminin piyasaya çıkacağı tarih açıklandı. Steven Sinofsky nin geçtiğimiz hafta yaptığı açılamada GA (General Availability) tarihinin 26 Ekim olacağı belirtildi. Bekliyoruz… ;)

/Tuna Gezer

Windows Server “8” Beta Virtual Labs

2012-05-01T06:43:35Z

Bildiğiniz üzere resmi ismiyle Windows Server 2012 nin çıkmasına az bir süre kaldı, şu an eski adıyla beta olarak adlandırdığımız,”Consumer Preview” bir süredir kullanımınıza sunulmuş durumda.

Windows Server 2012 ile bir çok yenilik sizleri bekliyor, eğer kurup test etmediyseniz size güzel bir haberim var, Microsoft un sağladığı sanal LAB ortamı sayesinde sacede aşağıdaki linklere basarak Windows Server 2012 hazır test ortamınıza ulaşacaksınız. Önerim iki ekranla çalışmanız zira bir ekranda lab guide ı takip ederken diğerinde lab i uygulayabilirsiniz.

Şimdiden iyi eğlenceler,

Detay için http://technet.microsoft.com/en-us/windowsserver/hh968267.aspx

LAB başlıkları ve aktif linkleri.

Active Directory Deployment and Management Enhancements
In this lab, you will learn how to deploy Active Directory Domain Controllers with Windows Server "8". You will deploy domain controllers using the new Server Manager, as well as deploying remote domain controllers using Windows PowerShell. You will be able to explore the new Active Directory Management tool and use its PowerShell History Viewer.

Configuring a Highly Available iSCSI Target
In this lab, you will learn how Windows Server "8" can provide storage remotely to any machine. You will build clusters using shared storage and build iSCSI high-availability instances--observing highly available application communication during cluster failover.

Configuring Hyper-V over Highly Available SMB Storage
In this lab, you will learn how to configure a file server cluster to support running Hyper-V virtual machines from SMB file shares. You will create the file share, configure delegation, and then create a new VM on SMB storage.

Implementing Storage Pools and Storage Spaces
In this lab, you will work with the new storage spaces technology in Windows Server "8". You will first create new storage pools and virtual disks, and then you will work with those virtual disks in both Server Manager and Control Panel.

Introduction to Windows PowerShell Fundamentals
Windows PowerShell is a command-line shell and scripting language that helps you achieve greater control and productivity. Using a new admin-focused scripting language, more than 230 standard command-line tools, and consistent syntax and utilities, Windows PowerShell enables you to more easily control system administration and accelerate automation.

What’s New in Windows PowerShell 3.0
In this lab, you will explore some of the new features and functionality in Windows PowerShell 3.0 to enable you to more easily control system administration and accelerate automation.

Managing Branch Offices
In this lab, you will learn how the branch office scenario has been improved in Windows Server "8" including new branch cache enhancements.

Managing Network Infrastructure
In this lab, you will explore new network management capabilities in Windows Server "8". You will learn how to implement Network Teaming as well as how to implement DHCP failover. Finally, explore new Windows PowerShell cmdlets for network management.

Managing Your Network Infrastructure with IP Address Management
Network management is core to running a business, yet the tools that IT professionals need can be too costly or not available from Microsoft. With Windows Server "8", we change that with the introduction of IP Address Management (IPAM).

Managing Windows Server "8" with Server Manager and Windows PowerShell 3.0
In this lab, you will learn how the Server Manager and Windows PowerShell framework in Windows Server "8" delivers an enhanced, multi-server management experience. You will learn to perform tasks such as multi-server management. You will also explore new Windows PowerShell capabilities including new cmdlets and the Windows PowerShell gateway.

Online Backup Service
In this lab, you will use Windows Server Backup to back up your critical data to Windows Azure. This lab will teach you the entire set of workflows around backing up and recovering your data to Windows Azure.

Using Dynamic Access Control to Automatically and Centrally Secure Data
In this lab, you will explore Dynamic Access Control in Windows Server "8". You will learn how to create Central Access Policies, explore the new Access Denied Remediation features, as well as learn how to use the audit capabilities built into Dynamic Access Control.

Teşekkürler,

/Tuna Gezer

SQL Server 2012 Lansman

2012-04-30T10:41:50Z

SQL Server 2012’yi sizlere en iyi biçimde tanıtmak üzere Microsoft Türkiye’de çalışan SQL Server uzmanları, SQL Server Öncüleri ve iş ortaklarımızla detaylı bir çalışma hazırladık. 3 Mayıs 2012 tarihindeki lansman etkinliğimizde SQL Server 2012’nin tüm inceliklerini sizlere tanıtmayı hedefliyoruz. “Atılım Yaratan İş Zekası” ve “İş Kritik Güven” paralel oturumlarının yanı sıra Dene Keşfet salonumuzda SQL Server 2012’nin özelliklerini kendiniz deneyimleme fırsatı bulacaksınız.

Detay için: http://www.sqlserver2012lansman.com

Kayıt için :https://msevents.microsoft.com/CUI/EventDetail.aspx?EventID=1032511156&Culture=TR-TR

Teşekkürler,

/Tuna Gezer

Grup İlkesi Arama Motoru (Group Policy Search Tool)

2012-04-28T15:45:28Z

Yapınızda Aktif Dizin kullanıyorsanız etki alanınızdaki tanımlı kullanıcılar ve bilgisayarlar üzerinde etkili bir kontrole sahip olmanızı sağlayan Grup İlkesi (GPO) olarak adlandırdığımız yönetim aracını da yoğun olarak kullanıyorsunuz demektir.

GPO içerisinde bu kontrol ve yönetimi sağlayan binlerce ayar mevcut ve hangi ayarın nerede olduğunu, ne anlama geldiğini, kayıt defterinde bulunan bir anahtarın GPO içerisinde hangi isimde nerede bulunduğunu bulmakta hepimiz zorlanıyorduk.

Group Policy Search Tool sayesinde artık bu bilgileri bulmak çok kolay, yapmanız gereken sadece arama kısmına kriterlerinizi girmek ve sonuçları görmek.

Örneğin istemcilerde autorun özelliğini kapatmak istiyorum ama GPO içerisinde bununla ilgili ayarların nerede olduğunu bilmiyorum. Group Policy Search Tool’da sadece “autorun” yazarak bu kelimeyi içeren tüm ayarları Search Results (Arama Sonuçları) kısmında görebiliyoruz; böylece tüm alternatiflerinizi görebiliyorsunuz.

Başka bir örnek verecek olursak bildiğiniz bir kayıt anahtarının GPO’da bulunan karşılığını (veya tam tersini) bulmanız mümkün. PromptPasswordOnResume kayıt anahtarını ararsak karşımıza bununla ilgili GPO ayarı gelmekte.

Ayrıca arama yapacağınız platforma göre filtre set etmeniz de mümkün; görebileceğiniz gibi çok çeşit filtre seçenekleri mevcut.

Group Policy Search Tool’a ulaşabileceğiniz link: http://gps.cloudapp.net

Teşekkürler,

/Tuna Gezer

Technorati Tags: Windows 7,IE6,IE7,IE8,IE9,Internet Explorer,Office,Windows Server,XP,Vista,Machine Policies,User Policies

Domain Controller olan Windows Server 2008 R2’de Zamanlanan Yedekleme (Scheduled Backup) Nasıl Ayarlanır?

2012-04-28T12:16:54Z

Yedekleme çözümleri için birçok uygulama mevcut, bu uygulamalardan bir tanesi senelerdir Microsoft’un sunucu işletim sistemiyle gelen NTBackup. Ancak Microsoft, Windows Server 2008 sunucu işletim sistemi ile beraber NTBackup uygulamasını kaldırdı ve onun yerine Windows Server Backup’ı (WSB) getirdi.

Bu makalede Domain Controller’ınızda Windows Server Backup’ı kullanarak hızlıca nasıl backup schedule edebileceğinizi az yazı bol ekran görüntülü olarak anlatacağım.

Öncelikle 2008 ile gelen en büyük değişikliklerden bir tanesi, işletim sisteminde var olan birçok özelliğin sunucuda kurulu gelmemesi. Bunun başlıca sebeplerini saymak gerekirse en önemli iki kriter;

Bu özellikleri kullanmamanıza rağmen sunucuda yüklü gelmesinden kaynaklı olan güvenlik güncellemesi ihtiyacını ortadan kaldırmak.
Ayrıca sunucuda olacak gereksiz kaynak tüketimini azaltmak.

Windows Server Backup da yüklü gelmeyen bu özelliklerden bir tanesi:

Windows Server Backup’ı Server Manager üzerinden bulunan Features kısmından, yükleyebilirsiniz.

Windows Server Backup’ın yüklenmesi tamamlandıktan sonra uygulamayı açabilirsiniz. Windows Server Backup’ı açtıktan sonra sağ tuş ile ile “Backup Schedule” seçeneğini seçip yedekleme için ayarlara başlayabiliriz.

İlk olarak karşımıza Backup Schedule Wizard ekranı çıkacak, eskiden schedule için task scheduler’ı kullanmamız gerekirken, artık schedule özelliği direkt olarak Windows Server Backup içerisine entegre edilmiş durumda.

Backup tipi olarak karşımıza iki seçenek sunuluyor, bunlaradan Custom olanı seçip devam edelim, Full server seçeneği de burada alternatiflerinizden bir tanesi.

Ardında gelen ekranda “Add Items” ile neleri yedeklemek istediğimize karar verelim.

Çıkan ekranda “Bare metal recovery” seçeneğini işaretleyelim, uygulama otomatik olarak diğer seçenekleri işaretleyecektir.

Ardından bu ekranı onaylayarak devam edelim.

Şimdi sıra geldi zaman ayarlamasına, eğer dikkat ettiyseniz bu ekranda size seçebileceğiniz bir gün alternatifi sunulmuyor, günde bir veya birden fazla yedek alma opsiyonu sunuluyor. Eğer daha farklı bir dönemde yedek almak istiyorsanız iki seçeneğiniz mevcut, ya task scheduler üzerinden yedekleme işlemini tanımlayabilir, ya da bu adımları bitirdikten sonra otomatik olarak oluşacak schedule üzerinde istediğiniz değişiklikleri yapabilirsiniz.

Yedeği nereye alacağınıza dair 3 seçeneğiniz var, network folder diyerek adımlara devam edelim.

Burada dikkat etmeniz gereken, yedeği bir network paylaşımına alıyorsanız, schedule her çalıştığında eski yedeği silecek ve sadece son yedek kalacaktır.

Sıradaki adımda yedeği alacağımız paylaşımı giriyoruz.

Schedule’ın çalışması için yedek alma yetkisine sahip bir hesap girilmesi gerekiyor.

Son adımda yaptığınız ayarları tekrar bir gözden geçirip geriye Finish’e basmak kalıyor.

Ve böylelikle Backup Schedule’ımız tamamlamış oluyoruz.

Bundan sonra “Task Scheduler” uygulamasını açıp Backup klasörüne giderseniz yaratmış olduğumuz task’ı görebilir üzerinde değişiklikler yapabiliriz.

Yaratmış olduğunuz task ın detaylarını komut satırından “wbadmin enable backup” komutunu da çalıştırarak görmeniz mümkün.

Ayrıca hiç GUI kullanmadan komut satırından task ı yaratmanız veya yaratılmış task üzerinde değişiklik yapmanız da mümkün, örneğin aşağıda çalıştırdığım komut ile GUI üzerinden hergün 22:00 da çalışması için ayarladığım task ın 23:00 da çalışması için gerekli değişikliği yapıyorum.

Örnek komut:

wbadmin enable backup –AllCritical –addtarget:\\svr2\yedek –schedule:23:00

Son olarak yaptığımız bu değişikliği komut satırından “wbadmin enable backup” komutunu çalıştırarak doğrulamanız mümkün.

/Tuna Gezer

SYSVOL paylaşımından ADM’lerin (Yönetimsel şablonların) çıkarılması

2011-10-23T14:31:00Z

Microsoft Aktif Dizin servisinin etki alanındaki tanımlı kullanıcılar ve bilgisayarlar üzerinde etkili bir kontrole sahip olmasını mümkün kılan yönetim aracını Grup İlkesi (GPO) olarak adlandırıyoruz.

Grup İlkesi ne yapıyor?

Grup İlkesi, işletim sisteminin ve işletim sisteminde çalışan uygulamaların merkezi yapılandırma yönetimi için bir altyapı sağlar.

Bu özellik kimleri ilgilendirir?

Grup İlkesi aşağıdaki BT uzmanlarının yararlanması için tasarlanmıştır:

Bir etki alanı ortamındaki kullanıcıları ve bilgisayarları yönetmeleri gereken BT uzmanları
Grup İlkesi için ayrılmış yöneticiler
BT uzmanları
Destek personeli

Grup ilke bilgisi AD veritabanı dosyası ve SYSVOL (Policies ve Scripts) paylaşımında depolanır.

SYSVOL paylaşımı içerisinde etki alanında yarattığınız tüm grup ilkeleri ve ayarları tutulur, kullanıcılar ve bilgisayarlar uygulayacakları grup ilke ayarlarına bu paylaşımdan erişirler. Bu paylaşımda depoladığınız grup ilkeleri arttıkça depolanan veri miktarı da buna eşdeğer artacaktır ve zamanla bu paylaşımın boyutu yüzlerce MB'a ulaşabilir.

SYSVOL paylaşımı içerisindeki grup ilkeleri aslında boyut olarak çok büyük olmasalar da bu artışın başlıca sebebi ADM olarak adlandırdığımız yönetimsel şablon dosyalarından kaynaklanıyor. Peki bu ADM'ler nedir ve SYSVOL paylaşımının boyutunu niye bu kadar etkiliyorlar?

Yönetimsel şablon dosyaları

Yönetimsel şablon dosyaları, kayıt defteri tabanlı Grup İlkesi'ni tanımlamak için kullanılan biçimlendirme dilini içerir. İlk olarak Microsoft® Windows NT Server® 4.0 işletim sisteminde kullanılmaya başlanan Yönetimsel şablon dosyaları, ADM dosyaları olarak bilinen benzersiz bir dosya biçimi kullanıyordu. Burada önemli olan nokta bu şablon dosyaları kullanıcıların veya bilgisayarların grup ilkelerini uygulamaları sırasında kullanılmıyor, tamamen yönetimsel amaçla burada bulunuyor.

Vista ve öncesi bir işletim sistemi üzerinden yarattığınız her grup ilkesi aşağıdaki resimde de görebileceğiniz gibi standart olarak bir ADM klasörü içeriyor ve buraya default ADM'leri kopyalıyor.

Bu 5 adm dosyasının toplam boyutu 4 MB civarında, basit bir hesap üzerinden gidecek olursak. 100 tane grup ilkeniz olsa SYSVOL paylaşımınızın boyutu rahatlıkla 400 MB civarına ulaşacaktır.

Burada önemli bir değişiklik Vista ve sonrasındaki işletim sistemleriyle geliyor. Windows Server 2008 ve üstü işletim sistemlerinde, bu dosyaların yerini ADMX dosyaları olarak bilinen XML tabanlı bir dosya biçimi alıyor. Bu yeni Yönetimsel Şablon Dosyaları, Windows Vista ve üzeri işletim sistemlerindeki kayıt defteri tabanlı ilke ayarlarının depolama yöntemini değiştiriyor ve yönetimini kolaylaştırıyor. ADMX depolama alanı olarak Windows Vista ve üzeri her işletim sisteminde standart olarak “C:\Windows\Policydefinitions” klasörü kullanılıyor ve böylelikle SYSVOL paylaşımı içerisinde yönetimsel şablon dosyalarının bulunması gereksinimi ortadan kalkıyor.

Ancak eskiden yaratılmış grup ilkelerinde ADM'leriniz halen bulunup yer kaplamaya devam ediyor. Peki bu ADM'leri SYSVOL paylaşımından çıkarmamız mümkün mü? Evet, ortamınızda hangi işletim sistemini kullanırsanız kullanın ADM'leri SYSVOL paylaşımından çıkarmanız mümkün. Bunun sebebi Grup İlkesi Yönetimsel Araçları (GPMC, vs.) default olarak PDC master rolüne sahip olan DC'ye bağlanarak ADM'lere ulaşır, bu sebeple ADM'lerin sadece PDC üzerinde bulunması yeterli olacaktır.

SYSVOL paylaşımı içerisinde bulunan ADM'leri temizleme işlemini aşağıda bulabilirsiniz.

İlk önce PDC rolüne sahip DC üzerinde robocopy (bu araç eski işletim sistemlerinde bulunmadğı için download etmeniz gerekir) komutunu kullanarak SYSVOL paylaşımındaki ADM'leri başka bir klasöre taşıyoruz.

robocopy \\mydom-pdc\sysvol\mydom.com\policies c:\sysvol-adm-backup\ *.adm /s /mov

Ardından ADM'lerin replikasyondan çıkarılması için aktif dizin üzerinde bir filtre oluşturuyoruz.

ADSIEDIT.msc yi çalıştırıp aşağıdaki objeyi bulun:
CN=Domain System Volume (SYSVOL share),CN=File Replication Service,CN=System,DC=your_domain
Özellilklerini açın
fRSFileFilter attribute'unu bulun ve buraya tırnakları kullanmadan “*.adm,” ekleyin. Örneğin: *.tmp, *.bak, *.adm, ~*
Onaylayıp pencereyi daha sonra adsiedit.msc yi kapatın

Son adımda ADM'leri tekrar PDC'de SYSVOL paylaşımı içerisine taşıyacağız, ancak artık *.adm için filtre set ettiğimiz için bu ADM ler diğer DC lere replike olmayacak.

robocopy c:\sysvol-adm-backup \\mydom-pdc\sysvol\mydom.com\policies /s

Bu işlemler sonrasında ADM'ler PDC hariç tüm DC'lerden silinecek ve SYSVOL paylaşımının boyutu çok büyük oranlarla küçülecektir, bundan sonra DCPROMO yapacağınız her DC yüzlerce MB SYSVOL içeriği replike etmek yerine sadece gerekli olan içeriği replike ederek DCPROMO işlemini de hızlandıracaktır.

teşekkürler,

/Tuna Gezer

IFM (Install from Media) kullanarak ek DC kurulumu

2011-10-23T12:15:00Z

Şirketiniz coğrafi olarak dağınık yapıda ise, farklı illerde ve hatta ülkelerde ofisleriniz ve bu ofislerde çalışanlarınız bulunabilir. Bu durumda uzak lokasyondaki çalışanlarınızın ihtiyaçlarınızı karşılamak adına her uzak lokasyona bir DC kurmak isteyebilirsiniz.

DC kurmak istemenizi gerektirecek 2 basit sebep:

Uzak lokasyonda bulunana tüm bu çalışanların aynı zamanda domain de birer kullanıcı olduğunu düşünecek olursak, bu kullanıcıların uzak lokasyonlarınızı merkez e bağlayan network hatları üzerinden gelip merkez de bulunan DC lerden logon olmaları arada bulunan network hattının kapasitesine doğru orantılı olacak şekilde kullanıcıların logon sürelerini uzatacaktır.
Uzak lokasyondan merkez e gelen network hattının kopması durumunda uzak lokasyondaki çalışanlarınız merkez de bulunan DC ler ile konuşamayacağı için domain kaynaklarından faydalanamayacaktır (Birçok uygulama bu durumdan etkilenebilir).

Etki alanımıza ek DC kurulumu bildiğiniz gibi çok sıradan bir prosedür, herhangi bir 2003,2008 veya 2008 R2 sunucu üzerinde “DCPROMO” komutunu çalıştırarak ve adım adım ilerleyerek ek DC kurulumunu tamamlayabiliyoruz. Ancak bahsettiğimiz DC kurulumunu “slow link” olarak tanımladığımız yavaş bir network hattı ile bağlı olan uzak lokasyondan yapıyorsak Aktif Dizin veritabanı merkez de bulunan bir DC den bu slow link üzerinden replike edilmek durumunda. Orta boy bir şirketin aktif dizin veritabanı 200-500 mb arası olduğunu düşünecek olursak merkez ve uzak lokasyon arasındaki network hattının kapasitesinin düşük olması ek DC kurulumunun süresini istenmedik bir şekilde uzatacaktır.

Ek DC kurulumu aşamasında geçen bu süreyi minimum a indirmek Install from Media (IFM) kullanarak mümkün. IFM aslında 2003 den bu yana kullanılabilen bir özellik olsa da 2003 deki uygulanabilirliği çok kolay değil, ancak 2008 sonrası bu süreç çok basit bir hale getirildi. Artık çok basit bir iki adımda DC veya RODC için bir IFM dosyası oluşturmak mümkün.

Adım adım bahsedecek olursak:

Örneğin benim aşağıdaki gibi bir site topolojim var, Site4 e yeni bir DC kurulumu yapmak istiyorum ancak Site1 ve Site4 arasındaki network bağlantım çok yavaş. Bu yüzden normal bir DCPROMO işlemi aktif dizin veritabanının boyutu ile doğru orantılı olarak saatler sürebilir.

Şimdi IFM kullanarak bu süreyi ne kadar kısaltabileceğimize bakalım. Önce Install From Media yı yaratalım, bunun için başka bir DC (Kaynak) üzerinde aşağıdaki komutu çalıştıralım. (Not: eğer yeni ekleyeceğiniz DC nin DNS ve GC olmasını planlıyorsanız IFM yi de bu rollere sahip bir DC de oluşturmaya dikkat etmeniz gerekir.)

Yukarıdaki komut ile c:\ifm klasörüne hem aktif dizin veritabanını, hemde SYSVOL içeriğini yaratımış oluyoruz. Eğer RODC kuracaksanız veya SYSVOL içeriğini istemiyorsanız komutta ufak değişikliker yapmanız gerekiyor, kullanabileceğiniz tüm seçenekleri aşağıda bulabilirsiniz.

Komutu çalıştırdıktan sonra sırasıyla uygulanan adımlar şöyle:

önce bir snapshot oluşturuluyor
ardından offline defrag yapılıyor
gerekli registry ayarları kopyalanıyor
son olarak SYSVOL içeriği kopyalanıyor

Artık yeni DC yi domain e eklemek için gerekli tüm içeriği c:\ifm klasöründe bulabliriz. IFM için yarattığımız tüm data nın toplam boyutuna bakacak olursak 42.5mb olduğunu görüyoruz, bunun benim test ortamım olduğunu düşünecek olursak sizlerin yaratacağı IFM bundan katkat daha büyük olacaktır.

Sonuç olarak bu data yine bir şekilde yeni eklenecek DC ye aktarılmak zorunda, eğer sizin yapınızda IFM nin boyutu çok büyük olursa bu datayı biraz daha küçültmek için bir dosya sıkıştırma uygulaması kullanabilirsiniz. Örneğin bendeki IFM klasörünü Windows ile gelen ZIP uygulaması ile sıkıştırdığımda boyutu %90 oranında küçültmüş oluyorum. (NOT: Aktif dizin veritabanının riskli içeriği sebebiyle yarattığınız IFM leri güvenlik açısından gerçek bir DC ile aynı seviyede tutun.)

Artık yeni sunucumuza IFM i kopyalayıp DCPROMO işlemine başlayabiliriz. DCPROMO yu çalıştırdıktan sonra IFM den kurulum yapabilmek için “Use advanced installation” seçeneğini seçmemiz gerekiyor.

Kurulum esnasında karşımıza çıkan standart pencereleri geçtikten sonra “Install from Media” için ayarları yapacağımız pencere geliyor. Burada ikinci opsiyonu seçerek ifm klasörünün disk üzerindeki konumunu belirlememiz yeterli.

Yeni DC tüm veritabanını IFM den alacak olsa da bazı verilerin kaynak bir DC den alınması gerekiyor, bu sebeple bir sonraki pencerede kaynak bir DC belirlemeniz gerekiyor.

Tüm bu adımları tamamladıktan sonra DCPROMO içerisinde IMF den kopyalama işlemi başlıyor.

İşlemin çok kısa bir süre içerisinde başarıyla tamamlandığına bilgi geliyor.

Son kez aktif dizin topolojimize baktığımızda site4 de yeni DC nin başarıyla eklendiğini görüyoruz.

teşekkürler,

/Tuna Gezer

Uzak Masaüstü (Remote Desktop) özelliğini uzak bilgisayarda nasıl aktif edebiliriz?

2011-09-25T16:36:29Z

Uzak masaüstü (RDP) hepimizin günlük hayatında sıklıkla kullandığı bir teknoloji. Firma içerisinde çalışanların bilgisayarlarında sıkıntı yaşaması durumunda bir IT çalışanı nin sıkıntı yaşanan bilgisayarın yanına gitmek yerine RDP olarak adlandırdığımız bu teknolojiyi kullanarak çalışanın bilgisayarına uzaktan bağlanmak yoluyla yardım edebilmekte.

Ancak bu özelliğin çalışabilmesi için öncellikle bu özelliğin açılması gerekiyor. Bilgisayarınızın System Properties kısmına girip “Remote” sekmesine gittiğinizde iki kısım ile karşılaşırsınız, bunlardan ikincisi bilgisayarımızdaki “Remote Desktop” özelliğinin durumu gösteriyor. Aşağıdaki örnekte görebileceğiniz üzere bende bu özellik şimdilik kapalı “Don’t allow” gözüküyor.

Uzak masaüstü özelliği işletim sisteminin kurulumunda kapalı olarak gelir ve böyle bir durumda başka bir bilgisayar üzerinde bu bilgisayarlara bağlanmanız mümkün olmaz. Ancak “Allow” seçeneğini işaretlemeniz durumunda bu bilgisayarlara uzaktan masaüstü yöntemiyle bağlanmanız mümkün olabilir. Tabi bu seçeneğin kapalı olması başka bir sorunu doğruyor, “bu özelliği bilgisayarın yanına gitmeden nasıl açabiliriz?”. Bu özelliği sadece bilgisayara giderek açabiliyor olsaydık pek anlamlı bir çözüm olmazdı. Birçok admin günümüzde bu özelliği uzaktan bir registry değişikliği yaparak açıyor ve bu çözüm çok da güzel çalışıyor, ancak bu yazımda çok daha kolay bir yönetmden bahsedeceğim ve isterseniz bu yöntem ile yüzlerce bilgisyarda bu özelliği tek bir komut kullanarak açabileceksiniz.

İşin sırrı WMI da, şimdi sırasıyla WMI ile uzak masaüstü için neler yapabileceğimize sırasıyla bakalım. Öncelikle test için kullandığım client üzerinde WMI ın komut satırı toolunu kullanarak yukarıdaki GUI üzerinden de yapabileceğimiz uzak masaüstü özelliğini komut satırından açalım.

wmic rdtoggle where AllowTSConnections="0" call SetAllowTSConnections "1"

ReturnValue olarak “0” dönmesi hata almadığımız anlamına geliyor. Şimdi işlemin başarıyla sonuçlanıp sonuçlanmadığını tekrar GUI de bulunan “Remote” sekmesinden kontrol edelim. Aşağıda görebildiğiniz üzere uzak masaüstü artık allow gösteriyor.

Ancak bu komutu uzak masaüstü özelliğini açtığımız bilgisayar üzerinden çalıştırdık, yani yine bir faydası yok gibi, şimdi bir adım da ileriye giderek yine WMI üzerinden uzaktaki bir bilgisayarın uzak masaüstü özelliğini açalım. Bunun göstermek için iki bilgisayar kullanacağım, “DC4” komutları çalıştıracağım sunucu olacak, “clientc” ise uzak masaüstü özelliğini açacağim Windows 7 client olacak.

Önce “DC4” üzerinden mstsc.exe kullanarak “clientc” ye uzak masaüstü bağlantısı yapmaya çalışalım. Görebildiğiniz gibi “DC4” üzerinden bağlanmak isterken bir hata aldık.

Şimdi tekrar “DC4” ün komut satırı üzerinden aşağıdaki komutu çalıştıralım (yapamız gereken daha önce kullandığımız wmic komutuna /node anahtarını ekleyip buraya komutun çalışmasını istediğimiz bilgisayarın adını girmek). Aşağıda görebildiğimiz gibi komut başarıyla çalıştı ve artık “clientc” ye uzak masaüstü kullanarak bağlanabiliyor olmamız gerekiyor.

wmic /node:clientc rdtoggle where AllowTSConnections="0" call SetAllowTSConnections "1"

Bağlantının çalışıp çalışmadığını test etmek için tekrar mstsc.exe yi kullanarak “clientc” ye bağlanmaya çalışıyoruz. Aşağıda görebildiğimiz gibi“clientc” bilgisayarına artık uzaktan erişmek mümkün.

Bunu bir adım daha ileriye götürecek olursak (daha ne adımı demeyin), örneğin etki alanımızda bulunan yüzlerde bilgisayarda uzaktan masaüstü özelliğini açmak istesek ne yapabiliriz? Aynı komutu yüzlerce kez elle çalıştırmak yine zaman alıcı bir süreç olacaktır. Çözüm çok basit yapacağımız işlem işin özünde yine aynı komutu kullanarak ve buna sadece bir For döngüsü ile birleştirmek istediğimiz bilgisayarlarda bu işlemi uygulamak mümkün.

İlk yapmamız gereken bir TXT dosyasına uzak masaüstü özelliğini açmak istediğimiz bilgisayarların adını sırasıyla girmek ve bu dosyayı kaydetmek sonrasında aşağıdaki komutu çalıştırmamız yeterli olacak. Örneğin uzak masaüstünü tüm windows 7 clientlarda açmak istiyoruz ve Windows 7 bilgisayarlarımın listesini “win7.txt” olarak bir dosyaya kaydettim.

for /F %I in (win7.txt) DO wmic /node:%i rdtoggle where AllowTSConnections="0" call SetAllowTSConnections "1"

Yukarıdaki döngüyü kullanarak istediğimiz tüm istemcilerde artık uzak masaüstü özelliğini açabiliriz, diyelimki tam tersini yapmak istiyorsunuz. Bu durumda sıfır ve bir in yerini değiştirerek (AllowTSConnections="0" call SetAllowTSConnections "1")tüm açık olan uzak masaüstü özelliğini aynı yöntemi uygulayarak kapatmanız mümkün. Umarım sahada uygulamaya geçebileceğiniz faydalı bir yazı olmuştur.

/Tuna Gezer

Windows 7 de Başlat Menüsü’ne ve Görev Çubuğu'na Script ile kısayol Pinlemek

2011-09-24T15:10:34Z

Yoğun geçen bir dönem sebebiyle uzun süredir bloğumu güncelleyemedim, bu geçen süre içerisinde bloglamam gereken içerikler birikmeye devam etti. Bu içerikler arasından ilk sırada yazacağım Windows 7 de görev çubuğuna ve başlat menüsüne kısayol pinleme işlemini script yöntemini kullanarak nasıl yapabiledeğimiz olacak.

Bildiğiniz üzere pinleme olarak tabir ettiğimiz işlemi pinlemek istediğimiz kısayolun üzerinde farenin sağ tuşu ile ulaşabildiğimiz context menü üzerinden kolaylıkla yapabiliyoruz. Örneğin Paint uygulaması üzerinde bu işlemi yapmak istesek, Paint uygulamasının üzerinde farenin sağ tuşuna bastığımızda bize pin opsiyonunu sunuyor.

Ancak söz konusu pin işlemini yüzlerce Windows 7 üzerinde uygulamak istersek burada gösterdiğim şekilde manuel olarak gerçekleştirmek pek uygulanabilir bir yöntem değil. Bir örnek üzerinden konuşacak olursak şirketinizin tüm istemcilerinde görev çubuğuna Hesap Makinası nı eklemek istiyor olabilirsiniz, bu tür bir işlemi istemciler de tek tek yapmanız bir kabus a dönüşecektir, peki bu işlemi en hızlı şekilde nasıl yapabilirsiniz?

Bu işlem basit olmakla beraber iki kademeden oluşuyor:

Öncelikle bize pin işlemini yapacak bir script gerekiyor, internette bunun için oluşturulmuş bir çok örnek bulmak mümkün, bu tür bir script için en güzel şablonu yine Microsoft çalışanlarının yazdığı “The Deployment Guys” blogunda bulmak mümkün, Pin Items to the Start Menu or Windows 7 Taskbar via Script. Michael Murgolo nun hazırladığı scriptler işimizi görebilmek için ideal. Bu scriptler daha çok MDT (Microsoft Deployment Toolkit) kullanımına yönelik hazırlanmış olsa da ufak bir eklemeyle rahatlıkla her ortamda uygulanabilir hale geliyor.
Ardından yapmanız gereken çalıştığını test ettiğiniz bu script i “logon script” olarak istediğiniz tüm istemcilere grup politikası yardımıyla yaymak olacak.

Örnek kullanımı için “Hesap Makinası” ve “PowerShell” uygulamalarını pinlemek için altı farklı cmd hazırladım:

Calc.cmd	Hesap Makinasını Başlat Menüsü’ne ve Görev Çubuğu'na ekliyor
Calc_Start.cmd	Hesap Makinasını Başlat Menüsü’ne ekliyor
Calc_Task.cmd	Hesap Makinasını Görev Çubuğu'na ekliyor
PS.cmd	PowerShell i Başlat Menüsü’ne ve Görev Çubuğu'na ekliyor
PS_Start.cmd	PowerShell i Başlat Menüsü’ne ekliyor
PS_Task.cmd	PowerShell i Görev Çubuğu'na ekliyor

Aşağıda eklediğim “pin.zip” içeriğini ekran çıktısında görmeniz mümkün.

Burada bulunan “Calc.cmd” yi çalıştırmanız durumunda Hesap Makinası Başlat Menüsü’ne ve Görev Çubuğu'na ekeniyor olacaktır.

Artık tercihinize göre uygun cmd yi kullanarak işlemi gerçekleştirmeniz mümkün olacaktır, testlerinizde başarılı sonuç elde ederseniz geriye sadece istemcilere bunu dağıtmak kalacaktır. Dilerseniz cmd leri editleyerek içerisinde bulunan lnk ve exe referanslarını değiştirerek farklı uygulamaları da pinlemeniz mümkün.

Pin.zip

Not: Script eklentisi sebebiyle aşağıdaki yasal uyarıyı dikkate alınız.

Disclaimer: The information on this site is provided "AS IS" with no warranties, confers no rights, and is not supported by the authors or Microsoft Corporation. Use of included script samples are subject to the terms specified in the Terms of Use.

/Tuna Gezer

Windows Phone “Mango” RTM oldu.

2011-07-29T18:22:53Z

Bu ay içerisinde blog yazmak için çok vakit ayıramadım. Blog da daha çok teknik konulara ağırlık vermek istesemde arada bazı haberlere değinmeden edemeyeceğim ve bu haber de bunlardan biri.

26 Temmuz da Windows Phone ekibi “Windows Phone 7” den sonra piyasaya çıkacak olan Windows Phone “Mango” nun RTM olduğunu duyurdular, bir önceki sürümüne oranla içerisinde yüzlerde yenilik içeren “Mango” da türkçe klavye desteği de bulunuyor. Sonbahara doğru piyasada olması beklenen “Mango” şahsi fikrime göre büyük beğeni toplayacak.

Mango hakkında detaylı bilgi için:

Windows Phone “Mango” – Released to Manufacturing

/Tuna Gezer

Aktif Dizin Veritabanının Beklenmedik Büyümesi [Unexpected Active Directory Database Growth] (NTDS.dit)

2011-06-25T22:23:43Z

Son dönemlerde sıkça karşılaştığım senaryolardan bir tanesi aktif dizin veritabanının beklenmedik bir şekilde büyümesi. Elbette aktif dizin veritabanının büyümesine sebebiyet verecek birçok senaryo var ve bu senaryoların birçoğu tasarım gereği (By Design). Veritabanının büyümesine sebep olacak senaryolara örnek verecek olursak “Active Directory Recycle Bin” özelliğinin açılması, Domain Controller’ın Global Catalog yapılması, DNS’in aktif dizine entegre edilmesi, DLT objelerinin kayıt altında tutulması, tombstoneLifetime değerinin yükseltilmesi bunların en bilinenleri.

Ancak bu yazımda Windows Server 2008 R2 ile gelen DNS’in sebebiyet verdiği ve çok da bilinmeyen bir senaryo üzerinde duracağım. Detaylara girmeden önce kısa bir ön bilgi vermem gerekiyor, normal bir senaryoda aktif dizinde silinen bir objenin ilk önce “isDeleted” attribute’unun değeri TRUE olarak set edilir, ardından objenin attribute’larının büyük bir bölümü temizlenir (içerdiği bilgiler silinir) ve “Deleted Objects” isimli container’a atılır. Fakat DNS kayıtları kullanım yapıları gereği daha farklı bir sisteme tabi tutulur. DNS’te bulunan kayıtların silinmesi (elle, script ile veya scavenging ile) durumunda bu silinen kayıtlar “Deleted Objects” isimli container’a atılmak yerine, sadece objenin attribute’larından biri olan “dnsTombstoned” TRUE olarak set edilir. Yapılan bu değişiklik sayesinde obje DNS mmc üzerinden bakıldığında görülemez hale gelir; ama aslında obje hala aynı yerde durmaya devam eder. DNS server her sabah saat 2’de (değiştirilemeyen bir ayar) “dnsTombstoned” attribute değeri TRUE olarak set edilmiş tüm DNS kayıtlarını tarar ve timestamp’i 7 günün üzerinde olan tüm DNS kayıtlarını yazının başında bahsettiğim yöntemi kullanarak siler ve “Deleted Objects” container’ına atar. Ancak 7 gün içerisinde kayıt yeniden oluşturulmak istenirse (örneğin kaydı silinen workstation kendini aynı isimde tekrar DNS’e kayıt eder) “dnsTombstoned” attribute’unda bulunan TRUE değeri temizlenerek aynı kayıt (aynı objectGUID) DNS tarafından kullanılmaya devam edilir.

Böylece DNS kayıtları ilk etapta silinmiş olsa da tekrar kullanılabilir bir şekilde bir süre bekliyor ve gereksiz yere her seferinde “Deleted Objects” altına atılıp burada yer kaplaması sistematik bir şekilde engellenmiş oluyor. Bilinen ve beklenen davranış bu olmasına rağmen son dönemlerde çalışma yaptığımız bazı ortamlarda Windows Server 2008 R2 üzerinde kurulu olan DNS servisinde çok farklı bir davranış ile karşılaştık. Yaptığımız testlerde “dnsTombstoned” attribute değeri TRUE olarak set edilmiş bir DNS kaydının, 7 gün içerisinde yeniden kaydedilmesi durumunda halen var olan ama gözükmeyen kaydın kullanılması gerekirken, onun yerine yepyeni bir kaydın oluşturulduğunu ve eski kaydın silinerek “Deleted Objects” container’ına atıldığını tespit ettik. İlk etapta çok zararsız gözükse de bu davranışın aktif dizin veritabanına etkisi büyük. Örneğin eğer DNS zone’larınız için scavenging kullanıyorsanız veya client’larınızın kapatıldıklarında kayıtlarını DNS’den unregister etme (kayıtlarını temizleme) özelliğini kullanıyorsanız, bu client’ların aynı isimde kayıt oluşturmaları durumlarında (bu 7 gün içerisinde olsa bile) yeni bir DNS objesi yaratılacak ve eski DNS objesi silinecek. Bu da sonuç olarak aktif dizininizde istenmeyen ve gereksiz bir büyümeye sebebiyet verecek.

Hızlıca bir test yapalım, DNS’de contoso.com zone’u altında bulunan “CLIENT1”e ait A kaydını (Windows7 client) siliyorum.

Daha sonra sildiğim bu kayıt için dsquery komutunu kullanarak “dnsTombstoned” ve “objectGUID” attribute değerlerini gösteren bir sorgu atıyorum. Sorguya gelen cevapta objenin halen aynı yerde var olduğunu görebiliyoruz, ayrıca “objectGUID” ini ve “dnsTombstoned” attribute değerlerini de sorguya gelen cevap içerisinde görmek mümkün.

Daha sonra CLIENT1 adını kullanan Windows 7 test bilgisayarımı tekrar açıyorum ve DNS’de “Client1” isminde A kaydını yaratmasını bekliyorum. Aşağıdaki çıktıda görebildiğimiz üzere A kaydı oluşuyor, DNS mmc’den gördüğümüz tek fark bu: A kaydının yeni timestamp ile gelmesi.

Şimdi “dnsTombstoned” ve “objectGUID” attribute değerlerini görebilmek için bir önceki adımda kullandığım dsquery sorgusunu çalıştırıyorum. Bu aşamada beklentim aynı “objectGUID”i kullanan bir kayıt görmek. Ancak sorguya gelen cevapta “objectGUID”inin değiştiğini ve “dnsTombstoned” attribute içeriğinin silindiğini görüyorum.

Bu davranış beklenmedik bir durum, asıl A kaydına ne olduğunu bulmak için “Deleted Objects” container’ına LDP ile baktığımda DNS’te bulunan ilk A kaydının gerçekten silindiğini görebiliyorum, “whenCreated” attribute’unda bulunan tarih, ilk A kaydının timestamp’i ile aynı; ayrıca “objectGUID” değeri yine orijinal A kaydında bulunan “objectGUID” değeri ile birebir aynı.

Özetlemek gerekirse kriterlerin uyması durumunda sizin de aktif dizin veritabanınız bu davranışın etkisi altında kalmış olabilir. İncelediğimiz yapılarda bu davranışın etkisi altında kalan aktif dizin veritabanlarının (ntds.dit) boyutunun %80’lere varan büyüme oranı gösterebileceğini gözlemledik. Buna gerçek hayattan bir örnek verecek olursak müşteri ortamında bire bir karşılaştığım bir örneği aşağıda bulabilirsiniz.

Müşterinin “ForestDNSZones” altında tuttuğu zone’un %65’i silinmiş (tombstone) DNS kayıtlarından oluşuyor.

Son olarak "bu senaryodan etkilenmemek veya etkisini yok etmek için yapmamız gereken nedir?” diye soracağınızı düşünüyorum. Çözüm, DNS sunucusu olarak hizmet veren tüm Windows Server 2008 R2’lerin üzerinde (SP1 kurulu olanlar dahil) aşağıdaki makalede bahsedilen hotfix’i geçmeniz olacaktır. Fix’in uygulanması öncelikle “tombstone” obje sayısının artmasını engelleyecektir.

ÇÖZÜM:

[The size of the Active Directory increases rapidly on a Windows Server 2008 R2-based domain controller that hosts the DNS Server role]http://support.microsoft.com/kb/2548145/en-us

EK BİLGİ:

Ancak fix’i geçmeniz, Aktif Dizin veritabanınızın (ntds.dit) boyutunda bir değişiklik yaratmayacak; fix sayesinde sadece büyüme duracak. Veritabanının küçülmesi için 2 önemli kriter var:

1. Fix uygulandıktan sonra forest’ınızın “tombstoneLifetime” (silinen objelerin “Deleted Objects” container’ında ne kadar saklanacağını belirleyen değer) süresi kadar bir zaman geçmesi gerekiyor (böylece objeler tamamen silinmiş olacak).

2. “tombstoneLifetime” süresi geçtikten sonra her DC’nin veritabanı üzerinde offline defrag yapmanız gerekiyor (veritabanı içerisinde bulunan white space’in atılması).

fix i görmemi sağlayan gurbetteki takım arkadaşım Yusuf Dikmenoğlu’na (http://blog.dikmenoglu.de) teşekkür ederim ;-)

/Tuna Gezer

OU ları “Accidental Deletion” a karşı nasıl koruyabilirim? Powershell’den bu konuda faydalanabilirmiyim?

2011-05-31T17:41:51Z

Merhaba, IT yapınız her ne kadar kusursuz bir saat gibi işliyor olsa da, bu saatin yanlış ayarlanamayacağı anlamına gelmiyor, hele ki engelleyebileceğiniz anlamına hiç gelmiyor. Yazıma böyle bir analoji ile başlamayı uygun gördüm çünkü IT yapınızın omurgası konumunda olan Active Directory “Human Mistake” dediğimiz kullanıcı hatalarına çok açık. Microsoft olarak yıllardır Active Directory için delegasyon ve security konusunda “Best Practice” ler, “Planning Guide” lar yayınlıyoruz. Yine burada en çok vurguladığımız konulardan bir tanesi domain de “Administrator” yetkisine sahip kullanıcı hesapları ile çalışma yapmamanız gerektiği, yetkili bir hesabı ancak ihtiyaç durumunda “Run As” gibi yöntemler ile kullanmanız gerektiğini her platformda söylüyoruz.

Bu bahsettiğim yöntemleri uygulamanın kesinlikle mümkün olmayacağına dair yüzlerce yorum duyar gibiyim, gözlemlerim ve tecrübelerime dayanarak bunların %90 gibi bir oranda kesinlikle mantıklı açıklaması olmayan ve sadece alışkanlıklar sebebiyle böyle gelmiş, böyle gidiyor kalıbında bahaneler olduğunu söyleyebilirim. Yazımın asıl amacı delegasyon ve security konusunda “Best Practice” ler, “Planning Guide” lar olmadığı için konuyu burada kapatıyorum ve asıl konuya geçiyorum. Yine de delegasyon ve security konusunda aşağıdaki linklerden detaylı bilgi bulmanız mümkün.

Best Practices for Delegating Active Directory Administration
The Administrator Accounts Security Planning Guide

En çok karşılaştığımız insan kaynaklı hatalardan biri Active Directory de yanlışlıkla yapılan silme işlemi (Accidental Deletion). Active Directory Users and Computers konsolundan bir kullanıcı, bir bilgisayar veya bir OU (Organizational Unit) silmek ne kadar zor? Tecrübelerime dayanarak bunun çok kolay olduğunu söyleyebilirim ve bu konuda benimle hemfikir olduğunuza eminim, silinen bir kullanıcı veya bilgisayar objesi olması durumunda kendimizi şanslı sayabiliriz ancak silinen içerisinde binlerce kullanıcı barındıran bir OU ise yeni bir iş aramaya başlamak kötü bir fikir olmayabilir.

Windows Server 2008 ve sonrasında yaşdığınız veya yaşayabileceğiniz bu “Accidental Deletion” a karşı bir önlem mevcut.

Yapımızda bulunan Windows Server 2008 veya Windows Server 2008 R2 Domain Controller a bağlanıp “Active Directory Users and Computers” (ADUC veya dsa.msc) konsolunu açıyoruz. Menü de bulunan “View” seçeneğinden “Advanced Features” seçeneğine tik atıyoruz. (bu işlemi RSAT kurulu bir client üzerinden de yapabiliriz.)

Bu işlemi yaptıktan sonra artık objelerin (OU, user, computer) özelliklerini açtığımızda, sekmelerden Object sekmesine bastığımızda “Protect object from accidental deletion” seçeneği ile karşılaşıyoruz.

Gördüğümüz bu kutucuğu işaretlememiz durumunda artık bu obje hatalı silinmelere karşı korunmuş oluyor. Peki bu seçenek arka planda ne yapıyor? bu sorunun cevabı basit, ACL. Bu seçeneği işaretlemeniz durumunda obje üzerinde “everyone” a “delete“ ve “delete subtree” ACE lerine DENY koyuyoruz.

Böylece binlerce kullanıcı içeren bir OU yu yanlışlıkla silmek istemiş olsak bile aşağıdaki uyarı ile karşılaşıyoruz.

NOT: Bu özelliği kullanıcılar ve bilgisayarlar üzerinde açmak yerine OU lar üzerinde açmanızı öneririm, bu özellik ile asıl hedeflenen zaten OU lar. Özelliği bir OU üzerinde açmanız durumunda bu OU nun altında daha önceden bulunan hiçbir objeye inherit etmemekte, sonradan yaratılan her yeni OU otomatik olarak inherit etmekte, sonradan yaratılan diğer objeler (kullanıcı, bilgisayar, vs.) yine inherit etmemekte.

Gelelim uygulama kısmına eğer yapınızda yüzlerce OU varsa elbette tek tek bu ayarı yapmak kolay olmayacak. Bu işlem için de kolay bir yöntem mevcut ve burada Powershell devreye giriyor. Bu işlem için ya “Active Directory Module for Windows PowerShell” i çalıştıracağız yada “Windows Powershell” I çalıştırıp daha sonra ActiveDirectory modülünü yükleyeceğiz.

Bu işlem için birinci yöntemi kullanalım, “Active Directory Module for Windows PowerShell” i çalıştırmak için bir DC üzerinde Administrative Tools a gitmeniz yeterli (RSAT kurulu client larda da aynı yöntem geçerli).

Bu yöntem ile açılan Powershell ekranında Active Directory için yaratılmış cmdlet ler otomatik olarak import edilir böylece bu işlemde ihtiyaç duyduğumuz komutları sorunsuz kullanabiliriz. Önce “Protect object from accidental deletion” özelliğinin hangi OU larda set edilmemiş olduğunu bir görelim. Bunun için çalıştırmamız gereken komut:

Get-ADOrganizationalUnit -filter * -Properties ProtectedFromAccidentalDeletion | where {$_.ProtectedFromAccidentalDeletion -eq $false} | ft

Komutun sonuçlarını gösteren örnek bir ekran çıktısı:

Çıktı üzerinden görebildiğimiz üzere 4 tane OU bu koruma için ayarlanmamış ve örnek olarak “Computers” OU suna bakacak olursak bunun doğru olduğunu görebiliriz.

Gösterdiğim örnek 4 OU üzerinde ve bu örnekte “Protect object from accidental deletion”ayarını elle set etmek oldukça basit ve zaman gerektirmeyen bir durum ancak OU sayısı 4 yerine 40 veya 400 olsaydı işler biraz daha zor bir hal alacaktı. Bu ihtiyacımızı karşılama konusunda Powershell bize yine büyük bir kolaylık sağlıyor, Poweshell sayesinde bir satırlık bir komut sayesinde bütün OU larımızı koruma altına almak mümkün, bunun için çalıştırmamız gereken komut (iki komutun pipe edilmesi sonucunda istediğimizi başarıyoruz):

Get-ADOrganizationalUnit -filter * | Set-ADOrganizationalUnit -ProtectedFromAccidentalDeletion $true

Komutun sonuçlarını gösteren örnek bir ekran çıktısı:

Komutun hemen sonrasında “Protect object from accidental deletion” özelliğinin hangi OU larda set edilmemiş olduğunu gösteren komutu çalıştırdığımızda sonuç artık boş gelecek. Örnek olarak tekrar “Computers” OU suna bakacak olursak komutun sonucunu buradan da doğrulayabiliriz.

/Tuna Gezer

Microsoft dan ücretsiz Anti Virüs uygulaması: Microsoft Security Essentials

2011-05-31T16:38:47Z

Yıllardır en sık karşılaştığım sorulardan biri Microsoft’un neden bir Anti Virüs uygulaması yazarak kullanıcılara bu konuda bir hizmet vermediği konusunda idi. Microsoft yaklaşık bir buçuk sene önce ev kullanıcıları için ücretsiz bir Anti Virüs uygulamasını hizmete sundu. Bu bilgi halen bir çok kişi tarafından bilinmediği için buna bir daha değinmeyi uygun gördüm. Bu uygulamanın en güzel özelliklerinden birisi uygulamanın Türkçe sürümünün de bulunması.

Kullanım konusunda yardım için:

http://www.microsoft.com/Security_Essentials/support.aspx?mkt=tr-tr#mainNav

Microsoft Security Essentials ın Türkçe sürümünü aşağıdaki linkten indirebilirsiniz:

http://www.microsoft.com/tr-tr/security_essentials/default.aspx

Uluslararası raporlara göre Türkiye Eurovizyon da olmasa da en çok virüs taşıyan ülkeler sıralamasında her sene başa oynuyor. Tüm bu bilgilerin ışığında Antivirüs uygulaması olmayan bir bilgisaysarın temiz kalması pek mümkün değil. Ben Microsoft Security Essentials kullanılmasını öneriyorum, özellikle full ücretsiz olması mutluluğumuzu bir kat daha arttırıyor.

DETAYLAR:

Microsoft Security Essentials'ı yükleme ve çalıştırma hakkında bilmeniz gerekenler. İşletim Sistemi: Orijinal Windows XP Service Pack 3 (SP3); Windows Vista (Gold, Service Pack 1 veya Service Pack 2); Windows 7*

Windows XP için, 500 MHz veya daha yüksek CPU hızında ve 256 MB RAM veya daha fazla bellek bulunan bir bilgisayar.
Windows Vista ve Windows 7 için, CPU saat hızı 1.0 GHz veya daha yüksek olan ve 1 GB RAM veya daha fazla belleği olan bir PC.
800 × 600 veya daha yüksek çözünürlüklü VGA ekran.
200 MB kullanılabilir sabit disk alanı.
Microsoft Security Essentials'ı yüklemek ve ilgili en yeni virüs ve casus yazılım tanımlarını karşıdan yüklemek için Internet bağlantısı gerekir.
Internet Tarayıcısı: Windows Internet Explorer 6.0 veya daha sonraki sürümü. Mozilla Firefox 2.0 veya sonrası.
Microsoft Security Essentials ayrıca Windows 7'deki Windows XP Mode'u da destekler.

* Microsoft Security Essentials'ı yükleyebilmeniz için bilgisayarınızda orijinal Windows çalıştırıyor olmalısınız. Orijinal Windows hakkında daha fazla bilgi edinin.

/Tuna Gezer

Active Directory Users and Computers konsolunda EmployeeID nasıl gösterilir?

2011-05-28T10:23:46Z

Bir kullanıcı objesinin bir çok attribute u mevcut ve bu attributeların bir çoğunu Active Directory Users and Computers (dsa.msc veya ADUC) konsolunu kullanarak görmemiz ve set etmemiz mümkün. Aşağıdaki örnekte görebileceğiniz gibi bir kullanıcının özelliklerini açtığımızda bir çok tab mevcut ve her bir tab üzerinden bir çok attribute u görmek ve modifiye etmek mümkün.

Ancak bazı kurum ve kuruluşların ADUC içerisinden görülemeyen attributeları da kullanma ihtiyaçlar doğuyor bunların başlıcaları “employeeID” ve “employeeNumber”. Bu ihtiyaçta olan kurum ve kuruluşlar bu attributeların ADUC içerisinde görünür olmalarını istiyorlar ancak bunu sağlamak sanıldığı kadar kolay değil, normal şartlarda bunun için özel bir DLL yazılıp ADUC konsoluna register edilmesi gerekir, bunu yapmak isteyenler için detaylar aşağıdaki linklerde mevcut:

Create your Own Custom DLL and Plug into Active Directory Users and Computers to view the Newly Created Attribute

Active Directory Users and Computers Property Sheets (Windows)
http://msdn.microsoft.com/en-us/library/ms674989.aspx

Extending the Active Directory Users and Computers Snap-in
http://msdn.microsoft.com/en-us/library/aa814681(VS.85).aspx

Property Pages for Use with Display Specifiers
http://msdn.microsoft.com/en-us/library/ms677632(VS.85).aspx

Implementing the Property Page COM Object
http://msdn.microsoft.com/en-us/library/ms677109(VS.85).aspx

Example Code for Implementation of the Property Sheet COM Object
http://msdn.microsoft.com/en-us/library/ms676867(VS.85).aspx

Step-by-Step Guide to Using Active Directory Schema and Display Specifiers
http://technet.microsoft.com/fr-fr/library/bb727064%28en-us%29.aspx

Ancak yazılım bilgisi gerektiren bu iş birçok kişi için gereğinden fazla zor olabilir, bu sebeple bu makalede bu işi çok kısa sürede yapabileceğiniz 2 alternatif çözüm önerisi sunacağım, bu sayede belki sizi az da olsa bir yükten kurtarmış olabilirim.

Çözüm 1: ”istenen attribute un ADUC da context menü de çıkarılması”

Bu işlem 2 aşamada gerçekleşiyor: öncelikle “employeeID” attribute una hem yazan, hemde bu attriubte daki değeri okuyan basit bir script gerekiyor, bunun için aşağıda eklediğim script örneğini kullanabilirsiniz. Çizgilerin arasında kalan kısmı kopyalayın ve notepad de “employeeID.vbs” olarak kaydedin.

---------

Dim objEmployeeID
Dim objSelectedUser
Dim strNewEmployeeID
Set objEmployeeID = Wscript.Arguments
Set objSelectedUser = GetObject(objEmployeeID(0))
strNewEmployeeID = InputBox("Employee ID: " & objSelectedUser.employeeID & vbCRLF _
& vbCRLF _
& "Yeni bir Employee ID girmek için," _
& " aşağıdaki kutucuğa numarayı yazın" _
& " ve OK e basın.")
if strNewEmployeeID <> "" Then
objSelectedUser.Put "employeeID",strNewEmployeeID
end if
objSelectedUser.SetInfo

---------

Bir sonraki adımda kaydettiğimiz “employeeID.vbs” dosyasını domainimizde bulunan herhangi bir Domain Controller üzerinde bulunan NETLOGON paylaşımına kopyalayın, böylelikle buradan bütün Domain Controller lara replike olacaktır. Aşağıda yine buna örnek bir ekran görüntüsü:

Bu adımları tamamladıktan sonra sırada ADUC un context menüsünde bu script için bir kayıt girme işlemi var ve bunun için Active Directory databaseine ufak bir ekleme yapmamız gererkiyor. Bu işlem için Adsiedit.msc yi kullanacağız ancak daha önce kullanmadıysanız bu tool u biraz incelemenizi öneririm, Active Directory de attribute seviyesinde modify işlemi yapmamıza olanak tanıyan bu tool hem çok kullanışlı ama aynı zamanda çok tehlikeli, bilinçsizce yapılacak bir değişiklik production ortamınızda büyük sorunlara sebep olabilir. Adsiedit.msc 2008 ve sonrasındaki tüm Domain Controller larda inbox geliyor ancak daha önceki işletim sistemleri için bu tool u support tools içerisinden kuruyor ve yine çalıştırmadan önce register etmeniz gerekiyor detaylar için aşağıdaki link i inceleyebilirsiniz.

ADSI Edit (adsiedit.msc)
http://technet.microsoft.com/en-us/library/cc773354(WS.10).aspx

Tool u çalıştırmak için Başlat –> çalıştır üzerinden (Start –> Run) adsiedit.msc yazmanız yeterli olacaktır.

Ardından açılacak konsol ekranında ADSI Edit yazısı üzerinde sağ tuş ve “Connect to…” ya basın.

Connection Settings ekranında “Select a well known Naming Context” menüsünden “Configuration” ı seçin ve OK e basın.

Böylece Configuration Naming Context e bağlanmış oluyoruz, burada değişikliği yapacağımız “user-Display” objesini bulacağız. Bu obje DisplaySpecifiers container ı içerisinde bulunabilir, burada dikkat etmemiz gereken nokta kurulu işletim sistemi hangi dilde kurulu ise bu dilin kodu olan container içerisinde bulunan “user-Display” objesinde bu değişikliği yapmamız. Örneğin bendeki işletim sisteminde dil ayarları US-English olduğu için gideceğim container ın kodu 409 olacak. Display Specifiers hakkında daha detaylı bilgiye aşağıdaki linkten ulaşabilirsiniz.

Display Specifiers
http://msdn.microsoft.com/en-us/library/ms675905(VS.85).aspx

Bu işlem esnasında sıkıntı yaşamamanız adına yine detaylı bir görseli ekliyorum; böylece 5 adımda “user-Display” objesini bulacaksınız.

Bu aşamadan sonra “user-Display” objesinin üzerinde sağ tuş ile özellikler (Properties) menüsüne girin. Karşımıza bu obje nin tüm attribute larını tek tek gösteren bir ekran çıkacak ve artık buradan istediğimiz ayarı yapmamız mümkün. İhtiyacımız olan attribute “adminContextMenu”. Bu attribute karşımıza çıkan listede ilk sırada çıkacak.

Bu attribute içerisine aşağıdaki satırı giriyorsunuz, unutmayın domain adı sizin domain adınız olacak. Bunun için attribute a çift click yapmanız yeterli.

,&Employee-ID,\\contoso.com\netlogon\employeeID.vbs

Açılan ekrana “Value to add:” kısmında yukarıdaki satırı sizin domain isminizle girip add diyoruz ve OK ile kapatıyoruz. Buna dair yine bir ekran örneğini aşağıda ekliyorum.

Tüm pencereleri kapattıktan sonra işlem tamalanmış oluyor, artık yeni ayarı ADUC ile kullanabilirsiniz. Yapmanız gereken tek şey ADUC u açıp bir kullanıcı üzerinde sağ tuş a basmanız böylece yeni eklediğimiz “EmployeeID” seçeneği context menüde bize yansıyacak.

Çalıştırmanız durumunda, hazırladığımız script i tetikleyecektir. Bu script ile varsa bu kullanıcın Empoyee ID sini görmemiz veya yeni bir Employee ID set etmemiz mümkün.

Bu örneği diğer attribute lar içinde kullanmanız mümkün. Yapmanız gereken sadece script üzerinde ufak değişiklikler yapmak. Şimdi sıra diğer çözüm önerisinde.

Çözüm 2: ”ADUC içerisinde gelen Attribute Editor ün kullanılması”

Bu çözüm önerisi ilkine göre nispeten daha kolay olsa da her ortamda uygulanabilir değil, bunun için ortamda en az 2008 bir Domain Controller ınızın olması gerekiyor. Bu da Active Directory forest ınızın schema seviyesinin en az 2008 seviyesinde olmasını zorunlu kılıyor. Eğer Vista ve sonrası bir işletim sistemi kullanıyorsanız, ancak daha yapıya 2008 veya 2008 R2 bir DC kurmadıysanız yani Active Directory forest ınızın schema seviyesi 2008 in altında ise aşağıdaki linkte bulunan adımları kullanarak “Attribute Editor” un çalışmasını sağlayabilirsiniz.

RSAT and the missing Attribute Editor tab [solution]
http://social.technet.microsoft.com/forums/en-US/winserverManagement/thread/6e6ef6bd-b5c9-4f16-b346-097832e3b93c/

Burada verdiğim örnek Active Directory forest ınızın schema seviyesinin en az 2008 seviyesinde olduğu varsayımı üzerine. Yapımızda bulunan Windows Server 2008 veya Windows Server 2008 R2 Domain Controller a bağlanıp “Active Directory Users and Computers” (ADUC veya dsa.msc) konsolunu açıyoruz. Menü de bulunan “View” seçeneğinden “Advanced Features” seçeneğine tik atıyoruz. (bu işlemi RSAT kurulu bir client üzerinden de yapabiliriz.)

Bu işlemi yaptıktan sonra artık kullanıcıların özelliklerini açtığımızda “Properties” karşımıza ekstra tab lar gelecek bu tab lardan birtanesi de “Attribute Editor” tab ı.

Kullanıcının, kullanılan ve kullanılmayan tüm attribute larını buradan görmek ve izin verilenleri modifiye etmek mümkün. Böylece “employeeID” veya “employeeNumber” gibi attribute ları buradan takip etmek veya modifiye etmek çok basit bir hale geliyor.

NOT: Kullanıcıyı eğer ADUC da find ile bulup oradan özelliklerini açarsanız “Attribute Editor” tab ını göremeyeceksiniz., Bu bir bug ve düzeltilecekler arasında duruyor ve bir sonraki işletim sisteminde düzeltilmesi planlanıyor. Alternatif olarak Windows Server 2008 R2 ile gelen “Active Directory Administrative Center” kullanılabilir.

İstediğimiz kullanıcıyı arayıp bulduktan sonra buradan özelliklerine girip (Properties).

Açılan ekranda “Extentions” üzerinden “Attribute Editor” e ulaşmak mümkün.

Bu adım ile beraber 2. alternatif çözüm önerimi de sunmuş oldum.

EK BİLGİ:

Eğer attribute ve objeler hakkında biraz daha detaylı bilgi istiyorsanız daha önce yazmış olduğum bir makaleden faydalanabilirsiniz.

Active Directory Schema nedir? Forest ınız Hangi Schema Seviyesinde?
http://blogs.technet.com/b/tunagezer/archive/2011/05/28/active-directory-schema-nedir-forest-n-z-hangi-schema-seviyesinde.aspx

/Tuna Gezer

Active Directory Schema nedir? Forest ınız Hangi Schema Seviyesinde?

2011-05-28T10:06:56Z

***** (Eski takım blog umda yayınlamış olduğum makaleyi referans olması açısından burada tekrar yayınlıyorum.)

Active Directory,
Microsoft ağlarında kullanılan dizin hizmetidir. Bu veritabanı, kullanıcılar, bigisayarlar, mekanlar, yazıcılar gibi organizasyonun tüm bilgilerini saklar.

Active Directory Schema,
Kullanıcı, grup, bilgisayar ve yazıcılar gibi bütün objelere (nesne) ait bilgileri içerir. Windows 2000 ve sonrasında tüm Network yapınız (forest) içerisinde, sadece bir Schema bulunur ve bütün obje (nesne) bilgileri Schema üzerine yazılır. Schema yapısında, bir obje nin sınıfı (class) ve niteliği (attribute) tanımlanabilir.

Sınıf (class) ve Nitelik (attribute)

Obje (Object)         : Bilgisayar, kullanıcı veya yazıcı olabilir (Örneğin "Ahmet" bir kullanıcı objesidir)
Sınıf (Class)           : Obje nin görev tanımını veya özelliklerini belirtir (Örneğin "Ahmet" kullanıcı objesi "User" sınıfı olarak tanımlanır)
Nitelik (Attribute)    : Schema içinde bir kez tanımlandıktan sonra, arama(search) işlemlerinde kullanılabilir. Her sınıfın ayrı nitelikleri olabilir. (Örneğin Kullanıcının telefon numarası)

Active Directory veritabanı içinde şema sayesinde nesneler tutulur ve bütün nesnelerin (object) tanımlamalarını içerir. Bilgisayarlar, kullanıcılar, yazıcılar ve diğer bütün network nesneleri (object) şemadaki tanımlarıyla ve özellikleriyle saklanır. Şema içinde nesneler (object) için iki temel bilgi tutulur. Class (sınıf) ve attribute (nitelik) şu şekilde görülebilir.

1-) AD Schema mmc sini açtığnızda schema nın ikiye ayrıldığını göreceksiniz sınıf (class) ve nitelik (attribute)

2-) Class bilgisi yaratılacak nesneyi tanımlar.

3-) Attribute' ler ise birden çok class için kullanılabilen alanlardır. Class a özgü olabileceği gibi farklı class larda aynı attribute lar kullanılabilir.

Bu temel bilgileri verdikten sonra bir sonraki aşamaya geçelim, Windows 2000 ve sonrasında AD ve schema kullanıldığını söylemiştik ancak teknoloji ve ürünler geliştikçe bazı yeni Class (sınıf) ve attribute (nitelik) ihtiyaçları doğuyor, örneğin Exchange ürününün kendine özgü attribute ları mevcut, tabi bu tür ihtiyaçları karşılamak için Schemanızın geliştirlmesi bu yeni Class (sınıf) ve attribute (nitelik) ların eklenmesi gerekiyor. Windows Platform perspektifinden baktığımız zaman bir forest oluşturulduğu zaman forest ın ilk DC si schema nın versiyonunu belirler, örneğin forest ınızı 2003 DC ile kurdunuz bu durumda schema vesiyonunuz “30” olur, eğer ki ortama daha yeni çıkan bir DC ekleyecekseniz örneğin Windows Server 2008 ve Windows Server 2008 olan bir DC nin schema versiyonu “44” olduğu için öncelikle forestınızda gerekli schema updatini yapmanız gerkmekte ve ancak bu update ile schema versiyonu “44” e getirildikten sonra DC kurma işlemi yapılabilir. Aşağıda bahsi geçen schema versiyon ları hakkında bilgi bulabilirsiniz.

Schema versions (http://msdn.microsoft.com/en-us/library/cc223174(PROT.13).aspx):
•    13=Microsoft Windows 2000
•    30=Microsoft Windows Server 2003 (All SP levels)
•    31=Microsoft Windows Server 2003 R2
•    44=Windows Server 2008
•    47=Windows Server 2008 R2

Eğer kendi Forestınızın schema versiyonunu nerden görürüm diyorsanız, ADSIedit ile forest ınızda bir DC ye bağlanıp Schema NC sine bakmanız yeterli olacaktır. Schema NC sine sağ tuş ile özelliklerine baktığınızda burada attribute ları göreceksiniz, “ObjectVersion” attribute u bizim için forest ın schema version bilgisini tutmakta, görüldüğü üzere benimki “47” yani “Windows Server 2008 R2” seviyesinde.

/Tuna Gezer

The XYZ service is marked as an interactive service. However, the system is configured to not allow interactive services. This service may not function properly. problemi

2011-04-25T23:41:00Z

Merhaba, PFE olarak hergün farklı türde sorunlar ile karşılaşıyoruz, bunlardan çok güncel bir tanesi “The XYZ service is marked as an interactive service. However, the system is configured to not allow interactive services. This service may not function properly.” hata mesajı.

Aslında “Servis” adı altında tanımladığımız kod parçası, tabiatı gereği GUI (Grafiksel Kullanıcı Arabirimi) olmadan çalışması için tasarlanmış bir konsol uygulamasından başka birşey değil. Dolayısıyla bu tür bir uygulamanın logon olan kullanıcının masaüstü ile interactive olmasına yani kullanıcıya grafiksel bir arabirim sunabilme yetkilerine sahip bir biçimde çalışmasına gerek yok, böylelikle güvenlik olarak çok daha az saldırı alanı bırakmış oluyoruz (Bakınız Windows Server Core Edition ın en önemli özellikleri). Ayrıca bir servis e masaüstü ile interact şekilde çalışma yetkisi verilecek ise bu uygulamanın servis mi yoksa GUI li bir uygulama olarak mı yazılması gerektiği detaylı bir şekilde planlanmalı.

Bu kadar teorik bilgiden sonra gelelim yaşadığımız soruna, birtakım (çok gizli ) sebeplerden dolayı 3rd party bir servisin masaüstü ile interact edecek şekilde çalışması gerekiyor. Bunu yapmak anlattıklarımdan sonra kulağa zor gibi gelse de aslında çok basit, yapılması gereken sadece servisin özelliklerine girip Log on tabında “Allow service to interact with desktop” adında bir kutucuğa check koymak.

Peki madem bu kadar basit neden blog umda bu konuda bir yazı yazıyorum? Evet çünkü sorunu çözmek için bu işlem yeterli olmadı, başlıktan da anlaşılacağı üzere bu kez de servis i çalıştırmak istediğimizde “The XYZ service is marked as an interactive service. However, the system is configured to not allow interactive services. This service may not function properly.” hatası ile karşılaştık.

Hata mesajını ilk okuduğunuzda aklınıza “Local Security Policy” den olabiliecek bir kısıtlama gibi bir fikir yaratabilir. Ancak gerçek sebebin bununla hiçbir alakası yok

Servisler ve System Process leri “Session 0” da çalışır, Vista öncesi işletim sistemlerinde ilk logon olan kullanıcı da aynı şekilde “Session 0” da çalışıyor, böyle bir durumda “Session 0” da olan kullanıcı bu servislerin yetkilerini bazı yöntemler ile ele geçirip kendisinde olmayan ama servislerde olan yükseltilmiş yetkileri kendi yetkileriymiş gibi kullanabiliyor. Bunun yarattığı güvenlik açığı sebebi ile Vista ve sonrası işletim sistemlerinde “Session 0 isolation” getirildi, basitçe artık ilk logon olan kullanıcı “Session 1” kullanıyor ve “Session 0” kullanıcılara sunulmuyor, böylelikle servisler ve kullaanıcılar hiçbir zaman aynı session da olmuyor ve güvenlik riski ortadan kalkıyor.

Bu dizayn değişikliği yeni bir sorunu doğuruyor, bir servis masaüstü ile interact edecek şekilde çalışması gerekiyor ise bu nasıl mümkün olacak? Belli ki “Allow service to interact with desktop” özelliğini açmak yeterli olmayacak gibi gözüküyor, bu işlemin gerçekleşmesi başka bir Windows servisi ile mümkün hale geliyor.

Bu servis “Interactive Services Detection”, adından da anlaşılacağı üzere “Session 0” da çalışan ancak masaüstü ile interact etme ihtiyacı duyan servisler “Interactive Services Detection” servisi sayesinde “session x“ (x= kullanıcı hangi session da ise) e yönlendiriliyor ve işlev görmesini sağlıyor.

Basit bir demo yapalım:

“Interactive Services Detection” servisi default olarak Manual ve stopped konumdadır.

Şimdi Sysinternals dan Psexec komutunu kullanarak bir uygulamanın “Session 0” da çalışmasını sağlayalım. Buradaki amaç “Session 0” da çalışan bir servisin (bu örnekte notepad.exe olacak) “Interactive Services Detection” servisi sayesinde “Session 1“ e yönlenebilecek mi onu tespit etmek.

Bunun için notepad uygulamasını kullanacağım, aşağıdaki örnek komut ile notepad in “session 0” da çalışmasını sağlıyorum. (elbette lokal Administrator olduğum için böyle bir yetkiye sahibim)

Daha sonra yine bir Sysinternals tool u olan Process Explorer ile komutun sonuçlarına bakıyorum, psexec servisinin altında “Notepad.exe” var ve session “0” daha sonra “UI0Detect.exe” çalışıyor ve yine session “0” ancak onun altında açılan ikinci “UI0Detect.exe” gördüğünüz gibi session “1”

“UI0Detect.exe” bahsettiğim “Interactive Services Detection” servisin exe si.

Bu aşamada taskbar da aşağıdaki popup çıkıyor.

Bu popup a bastığımda aşağıdaki gibi bir ekranla karşılaşıyorum, böylece “Interactive Services Detection” servisi bana notepad in “Session 1” de bir görüntü aktarmak istediğine dair bir bilgi veriyor.

Hızlıca “Interactive Services Detection” servisinin durumuna baktığımda Started konuma geçtiğini görüyorum.

Böylelikle sizlere “Interactive Services Detection” servisinin başarıyla çalıştığını göstermiş oldum. Ancak bizim yaşadığımız senaryo da bu gerçekleşmedi ve hata aldık, hatanın sebebi “Interactive Services Detection” servisinin kendiliğinden çalışmaması, servisin çalışmamasının sebebi ise mimari!!!

3 Farkı senaryo mevcut:

32bit: Eğer Windows işletim sisteminiz 32bit ise “Interactive Services Detection” servisi siz birşey yapmadan otomatik olarak çal��şacaktır.

64bit: Eğer Windows işletim sisteminiz 64bit ise ve kullanacağınız 3rd party servis de 64bit ise “Interactive Services Detection” servisi otomatik olarak çalışmayacaktır.

64bit: Eğer Windows işletim sisteminiz 64bit ise ve kullanacağınız 3rd party servis 32bit ise “Interactive Services Detection” servisi siz birşey yapmadan otomatik olarak çalışacaktır.

SONUÇ:

Bizim karşılaştığımız senaryo bunlardan ikinci olan ve çözüm için “Interactive Services Detection” servisini “Automatic/Started” konumuna çekmemiz yeterli oldu.

Windows 7 Logon Ekranını Özellestirmek

2011-04-23T00:01:00Z

Eski işletim sistemlerinde Windows un logon ekranını değiştirmek istediğimizde bunu ancak 3rd party yazılımlar ile yapabiliyorduk. Artık Windows 7 ile beraber logon resmini değiştirmek için bu tür yazılımlar kullanmaya gerek kalmıyor, ürün grubu bu ihtiyacın önceliklendirip Windows 7 içerisine ekledi. Yapmamız gereken birkaç adımdan ibaret.

Öncelikle kayıt defterine (Registry) bazı kayıtlar girmemiz gerekiyor, bunun için aşağıdaki resimde bulunan satırları notepad de yazıp dosyayı REG uzantılı kaydetmeniz yeterli, dosyayı kaydettikten sonra dosyayı çalıştırmanız kaydın otomatil olarak yaratılmasını sağlayacak.

Logon ekranına koyacağınız resmi belirledikten sonra (uzantısı JPG olacak ve boyutu 256kb ı geçmemek şartı ile) ismini resmin çözünürlüğü ile beraber kaydedin, örneğin benim kullandığım resmin çözünürlüğü 1024x768 bu sebeple resmi şu şekilde kaydettim “Background1024x768.jpg”

Kaydettiğiniz bu resmi “%windir%\system32\oobe\info\backgrounds” klasörüne kopyalayın, “info” ve “backgrounds” klasörleri default olarak yoktur bunları elle oluşturmanız gerekiyor.

Bu aşamadan sonra logoff ve logon olmanız yeni arka fon u görmeniz için yeterli olacaktır aşağıda orjinal ve değişiklik sonrası özelleştirdiğim arka fon u görebilirsiniz.

Önemli detaylar:

Aşağıda kullanabileceğiniz dosya isimlerini listeliyorum, eğer uygun dosya bulunamaz ise “backgrounddefault.jpg” ekran çözünürlüğünüze uyacak şekilde stretch edilerek yüklenecektir.

backgroundDefault.jpg
background768x1280.jpg
background900x1440.jpg
background960x1280.jpg
background1024x1280.jpg
background1280x1024.jpg
background1024x768.jpg
background1280x960.jpg
background1600x1200.jpg
background1440x900.jpg
background1920x1200.jpg
background1280x768.jpg
background1360x768.jpg

Eğer Windows Theme lerde değişiklik yaparsanız Kayıt defterine girdiğimiz "OEMBackground"un değerinin “1” den “0” a dönüşüp ayarlarınızın geri dönmesi söz konusu. Bunu Grup Politikalarında bir ayar yaparak engellemeniz mümkün, detayları linkte bulabilirsiniz. The value of OEMBackground registry key resets back to 0 after theme gets changed

Bu değişikliği Aktif Dizin ortamında bulunan yüzlerce veya binlerce kullanıcı bilgisayarında yapmak istiyorsanız, size GPP (Group Policy Preferences) yi kullanmanızı öneririrm 5 dakikalık bir ayar ile tüm işlemi sorunsuz gerçekleştirebilirsiniz.

/Tuna Gezer

Windows 7 Service Pack 1 (SP1) icin Remote Server Administration Tools

2011-04-22T22:43:00Z

Aktif dizini uzaktan yönetmek için sunduğumuz RSAT toolset ini kullanıyoruz. Windows 7 Service Pack 1 kurulu bilgisayarlarda eski RSAT uyumlu olmadığı için çalışmıyor.

Eğer Windows 7 SP1 kurulur bir bilgisayara RSAT (RTM) kurmayı denerseniz hata verecektir, hata örneği:

"The update is not applicable to your computer"

Bu sebeple Service Pack 1 e uyumlu yeni RSAT SP1 toolset inin kurulması gerekiyor.

Yeni RSAT SP1 i aşağıdaki linkden indirebilirsiniz.

Remote Server Administration Tools for Windows 7 with Service Pack 1 (SP1)

/Tuna Gezer

Windows 7 ve Windows Server 2008 R2 Başlangıç Performansını Artırma

2011-04-22T11:17:00Z

Microsoft geçtiğimiz günlerde yeni bir performans güncellemesi yayınladı, bu güncelleme ile Windows 7 ve Windows Server 2008 R2 nin başlangıç (Startup veya boot) performansını geliştiriyorsunuz.

An update that improves the startup performance of Windows 7 and of Windows Server 2008 R2 is available

Makaleyi ilk gördüğümde aklımdan geçen sorular:

Fix in etkisi bilgisayarın ve sunucunun mimari ve konfigürasyonuna göre farklık gösterir mi?
Fix başlangıç performansında gözle görülür bir farklılık gösterecek mi?
Fix in negatif bir etkisi olur mu?

Bu fix in sizde (bende) ne gibi bir fark yaratacağını ön görmek mümkün değil (ancak deneme yanılma ile görülebilir), ama Fix in yarattığı (Pozitif veya Negatif) etkiyi bazı ölçüm yöntemleriyle görebiliriz. Elbette bunu ölçmeden önce fix in nerede ve nasıl bir geliştirme yaptığını anlamalıyız. Makalenin detaylarını okuduğumuzda geliştirme “SVCHOST.exe” process inde yapmakta, bu noktada öncelikle SVCHOST nedir e biraz değinmek gerekiyor.

SVCHOST.EXE nedir: Kabaca değinecek olursak, DLL (Dynamic-link Libraries) dosyalarından başlatılan servislerin aynı process altında (SVCHOST) yürütülmesini sağlayan bir sistem uygulamasıdır. DLL dosyaları çalıştırılabilir olmadığı için bir başlatıcıya ihtiyaç duyarlar, SVCHOST.exe bu işlevi görür. Windows da çalışan her servis kendi özelliğine göre farklı yetkilere ihtiyaç duyar. Aynı yetki ihtiyacına sahip ve birbirleriyle bağlantı halinde olan servisler gruplanıp aynı SVCHOST process inin altında çalışırlar. Sonuç olarak bir SVCHOST process inin altında birden fazla Windows Servisi hizmet vermektedir.

Gelelim güncellemeye, Windows başlangıç sırasında her bir SVCHOST a bağlı bu servisleri sırasıyla çalıştırır, ancak her servis DLL ini yüklerken LoadLibrary fonksiyonunu kullanır ve bu noktada SVCHOST LoadLibrary fonksiyonuna cevap gelene kadar buraya bir LOCK koyar ve sıradaki servisin çalışmasını engeller. Yapılan değişiklik ile SVCHOST artık LoadLibrary fonksiyonuna yapılan sorgunun cevabını beklerken LOCK koymuyor ve diğer servislerin bu süreç esnasında bekleyip zaman kaybetmesini engelliyor.

Peki gerçekten SVCHOST içerisinde başlangıcı geciktirecek kadar çok servis var mı? Sorunun cevabı EVET. Bu servislere yakından bakmak gerekirse, tasklist komutunu kullanıp detaylı bir liste elde edebiliriz, aşağıdaki örnek kendi kullandığım bilgisayardan alınma.

Gördüğünüz gibi bilgisayarımda birbirinden farklı birçok SVCHOST mevcut ve bunlaradan bazıları içerisinde geçekten çok sayıda servis içeriyior. Örneğin 116 Process ID li SVCHOST içersinde tam olarak 18 servis içeriyor, burada her library de 0,5 saniyelik bir bekleme süresi olsa bu benim sistemimde ortalama 9 saniyelik bir gecikme olacak anlamına gelir. Elbette günümüz mimarisinde 0.5 saniye çok büyük bir rakam ve bu tür bir gecikmenin olasılığı biraz düşük. Ancak sırf bu çıktıya bakarak güncellemenin pozitif bir etki yaratacağını düşünmek mümkün.

Peki bu durumda bu değişikliğin bilgisayarınızın açılış performansına olacak etkisini nasıl ölçebiliriz? Ben bu test için Microsoft un XPERF uygulamasını kullandım. XPERF ile boot logging yapmanız ve Windows unuzun açılış süresini ölçmeniz mümkün.

Aşağıdaki grafikler bilgisayarımın güncelleme öncesi ve sonrası [CPU // PROCESS (sadece SVCHOST a filtreli) // ZAMAN] parametreleri üzerinden karşılaştırmalı bir açılış performansı ölcümünü göstermekte.

FİX ÖNCESİNDE:

Açılış ortalama 45 saniyenin üzerinde, SVCHOST tarafından CPU kullanımı maximum %30 civarı, kırmızı ile gösterdiğim noktalarda minimal derecede SVCHOST aktivitesi görülüyor, bunun LOCK dan kaynaklı olma ihtimali yüksek.

FİX SONRASINDA:

Açılış ortalama 36 saniyenin üzerinde, SVCHOST tarafından CPU kullanımı yine maximum %30 civarı, fakat kırmızı ile gösterdiğim noktalarda maximum derecede SVCHOST aktivitesi görülüyor, artık LOCK kullanılmadığı için SVCHOST altındaki tüm servisler bağımsız şekilde çalıştırılıyor. Açılış performansa pozitif etkisi bariz bir şekilde ortada.

Bu sonuçlar doğrultusunda makalemin başında sorduğum 3 sorunun cevabını şöyle verebilirim.

Fix in etkisi bilgisayarın ve sunucunun mimari ve konfigürasyonuna göre farklık gösterir mi? EVET
Fix başlangıç performansında gözle görülür bir farklılık gösterecek mi? Büyük olasılıkla EVET
Fix in negatif bir etikisi olur mu? HAYIR

Özetle bu güncelleme açılış performansımda gözle görülür 8-10 saniyelik bir hızlanma gösterdi, yazımı sonlandırmadan önce kullandığım laptop un özellikleri ( i7 620M, 8GB DDR3 RAM ve 240GB SSD //Win7 sp1 x64 ) gayet iyi olduğu için bu güncellemenin daha düşük kapasiteli bilgisayarlarda çok daha etkili olması sözkonusu. Umarım makalem az da olsa bu konuda sizlere fikir vermiştir.

Güncellemenin kurulabileceği işletim sistemleri:

Windows 7
Windows 7 Service Pack 1 (SP1)
Windows Server 2008 R2
Windows Server 2008 R2 Service Pack 1 (SP1)

/Tuna Gezer

Türkiye için çıkan DST fix in kurulması yeterli mi? Birden fazla bilgisayar da yeni Time Zone nasıl seçerim?

2011-03-26T23:09:00Z

Merhaba,

Bu makalede 2 soruya odaklandım, Türkiye için DST fix i çıktı fakat bu fix in kurulması tüm sorunları çözecek mi? Cevapları aşağıda.

1- DST için fix çıktı ancak sadece kurulması yeterli değil, fix ile beraber Türkiye için artık ayrı bir time zone geliyor “(UTC+02:00) Istanbul” ve bu yeni zone un fix kurulduktan sonra seçilmesi gerekiyor.

2- Aşağıda bu işlem için hangi işletim sistemide hangi komutu kullanabileceğimizin bilgisini hızlıca toparlamaya çalıştım böylece komutu bir startup script içerisinde kullanıp yeni zone u otomatik olarak set edebileceğiz.

Windows XP/Windows Server 2003:

· CONTROL.EXE TIMEDATE.CPL,,/Z Turkey Standard Time

Windows Vista/ Windows Server 2008:

· Native bir tool YOK, PowerShell script kullanılabilir.

Win7 ve 2008R2:

· tzutil /s "Turkey Standard Time"

NOT1: XP ve 2003 için test yapma şansım olmadı, komutu önceden test etmenizi öneririm.

NOT2: Yada Saat Kaç linkinden Faik in toolu kullanılabilecek opsiyonlardan birtanesi.

Türkiye'de gün ışığından yararlanma uygulaması için Windows'a yönelik çözüm

2011-03-26T22:02:59Z

Bakanlar Kurulu kararı ile, Türkiye’de bu yıl yaz saati uygulamasını (DST) bir gün ileri alan 10 Mart tarihli resmi gazeteye http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2011/03/20110310.htm adresinden erişilebilir.

Normal şartlar altında Microsoft, yaz saati uygulaması ile uyumlu çalışan ürünleri için gerekli düzeltmeleri hazırlamak ve test etmek için daha uzun süreye ihtiyaç duymaktadır. Bu durum http://support.microsoft.com/gp/dst_ms_response/en-us adresindeki makalemizde açıklanmış olmakla birlikte, ihtiyaç durumlarında değişimin potansiyel etkilerini azaltmak için çalışmaya devam etmektedir.

Değişiklik kararı yaz saati uygulamasının başlamasına çok kısa bir süre kala alınmasına rağmen, DST ekibi yoğun bir çalışma sonunda tüm platformlar (XP,2003, Vista, Windows 7, 2008, 2008 R2) için gerekli fix i yaz saatine geçmeden önce yayınlamayı başardı.

Türkiye'de gün ışığından yararlanma uygulaması için Windows'a yönelik çözüm

http://support.microsoft.com/kb/2523087/tr

umarım sorunsuz bir geçiş olur :)